Leiderschap en Maslow

Leiderschap en Maslow

Remko

Dit schooljaar ben ik gestart met een aantal uitdagende, nieuwe klussen. Het toeval wil dat ik dit jaar mag starten met veel vraagstukken op het gebied van leiderschap. Van grote(re) organisatie-eenheden tot individuele gesprekken met beginnende leiders of managementteams. Verschillende vragen komen voorbij en stimuleren mij om na te denken over dit thema. Er is tenslotte al zo veel over gezegd en over geschreven, toch?

Het valt mij in de diverse ontmoetingen met leidinggevenden op dat iedereen het leiderschap er eigenlijk ‘een beetje bij doet’. En dat is jammer; we geven immers leiding aan een belangrijke maatschappelijke taak: het beroepsonderwijs! Dit vraagt om vergaderingen die bol staan van de organisatorische thema’s en knelpunten. Schreeuwt om aandacht voor de ontwikkelingen in het beroep en de daarbij behorende groei- of krimpscenario’s. Nee, nadenken en reflecteren over hoe je hier het beste leiding aan kunt geven doen we wel tijdens onze ‘MD-trajecten’*….

Maslow

Hoewel ik er zelf jarenlang aan mee gedaan heb, denk ik toch steeds vaker: klopt dit wel? Zien we dit wel goed met z’n allen? Het doet mij denken aan de leerfasen van Maslow. Is het inderdaad zo dat de inhoud belangrijker is dan de vorm, of verkeren we op het gebied van leiderschap nog al eens in de eerste of tweede fase van Maslow? Als je kijkt naar de populariteit van MD-trajecten en scholingsprogramma’s zou je kunnen zeggen dat veel organisaties de inschatting maken dat zij op het gebied van leiderschap bewust onbekwaam zijn. Denk je niet?

Maslow model

Kan het ook kleiner?

Zeker weten, scholing en ontwikkeling kan nooit kwaad. Of het nu gaat om professionalisering van docenten of docententeams, managementteams of individuele leertrajecten, het zal altijd een bijdrage leveren aan een gewenste ontwikkeling. De vraag is alleen, is het nodig? Kan het ook kleiner en direct in ons dagelijks werk? Gewoon, als het zich voordoet. Ik denk van wel. Door het thema leiderschap niet langer te zien als onbewust proces, waar leidinggevenden en hun medewerkers mee blijven worstelen. Hoe makkelijk kan het zijn als leiderschapsontwikkeling een bewust onderwerp van gesprek zou zijn in de klas, tijdens het teamoverleg, het managementteam overleg en het directie-overleg. Gewoon, als vast onderdeel van de agenda?

Weg met de jij-bakken!

Nu hoor ik je denken: ja lekker, ga Ik elke week met het team in discussie over dit thema en eindigen we weer op het punt dat ik alles moet oppakken. Faciliterend leiderschap of zo iets. Nee, dank je!

Inderdaad, het risico is groot dat er veel over en weer gezegd gaat worden. Onuitgesproken verwachtingen en misschien ook wel onderliggende verwijten voeden de feestvreugde niet in het team.

Verwachtingen

Maar je hebt een keuze. Jij, als leidinggevende maar net zo goed als docent in de klas. Je kunt als leider van een team – of van een groep studenten – vragen naar wat de ander van jou nodig heeft in jouw rol als leider. Laat de studenten of collega’s opschrijven wat zij verwachten en verzamel deze inbreng. Ga daarna gezamenlijk aan de slag om deze verwachtingen te ordenen en te categoriseren tot een aantal thema’s of vragen die de groep belangrijk vindt en aan jou wil voorleggen.

Na het verzamelen van de verwachtingen is het aan jou! Beantwoord elke vraag aan jou eerlijk en oprecht: kan je aan deze verwachting voldoen of niet? Spreek het uit! Maak duidelijk wat de groep van jou mag verwachten en waar je niet aan tegemoet kan of wil komen. Misschien wil een ander teamlid deze taak op zich nemen? Door dit gesprek op regelmatige basis met elkaar te voeren wordt leiderschap steeds meer een thema van het hele team, inclusief jezelf. Van onbewust onbekwaam naar bewust onbekwaam of bewust bekwaam. Mooi toch?

Doe mee!

Als leider van een team of groep studenten ben je vaak bezig met de leer- en ontwikkelvragen van jouw medewerkers of studenten. Dit is natuurlijk hartstikke goed, maar weten jouw studenten of collega’s ook wat jouw leervraag is? Welke ontwikkelpunten zijn er in jouw leiderschap aan te wijzen? Vraag een collega leidinggevende, teamlid of student in de klas om je te helpen deze leervraag op te pakken en te ontwikkelen. Gewoon, in het dagelijkse werk!

High Impact Leaders, doe je mee?

Wil je meedoen met het ontwikkelen van jouw leiderschap? Laat het me weten! Op ons aankomende HIT-event ga ik graag met je in gesprek om te ontdekken waar jouw ontwikkelvragen liggen en welke ervaringen je inmiddels al hebt opgedaan. Kom je ook?

Remko Keizerwaard

Remko Keizerwaard

Auteur

Schrijf je in voor onze wekelijkse blog

Leiderschap en Maslow

Leiderschap en Maslow

  Dit schooljaar ben ik gestart met een aantal uitdagende, nieuwe klussen. Het toeval wil dat ik dit jaar mag starten met veel vraagstukken op het gebied van leiderschap. Van grote(re) organisatie-eenheden tot individuele gesprekken met beginnende leiders of...

Lees meer
De ondragelijke ingewikkeldheid van… groepsdynamiek

De ondragelijke ingewikkeldheid van… groepsdynamiek

  We hebben er allemaal mee te maken en in verschillende facetten van ons leven… Binnen het sportteam, binnen een vriendinnen of vriendengroep, binnen families en last but not least, binnen het werk. En dus ook binnen ons gezamenlijk werkgebied: het onderwijs....

Lees meer
GROOT denken en klein beginnen

GROOT denken en klein beginnen

  Wijze lessen van een groot leider! Het is alweer een jaar geleden dat ik de film Invictus heb gezien. Een film van regisseur Clint Eastwood uit 2009 die gebaseerd is op het leven van Nelson Mandela nadat hij na lang gevangenschap de president van Zuid-Afrika...

Lees meer

De jaaropening

De jaaropening

Remko

Eind augustus, begin september. Op vrijwel alle scholen in Nederland start het nieuwe schooljaar en hierbij mag een jaaropening uiteraard niet ontbreken! Deze week realiseerde ik mij dat ik dit jaar alweer mijn 15e jaaropening zal gaan bijwonen. Geen record uiteraard, maar best een respectabel aantal, al zeg ik het zelf. Ik kijk altijd wel uit naar deze bijeenkomst en ben vaak nieuwsgierig naar wat er allemaal gepresenteerd gaat worden. En jij? Herken je mijn nieuwsgierigheid?

Ik heb eigenlijk nooit echt goed onderzocht waar het fenomeen jaaropening vandaan komt en met welke bedoeling deze bijeenkomst ooit bedacht is. Wat ik wel weet, is dat deze bijeenkomsten vaak uit diverse onderdelen zijn opgebouwd: tijd om elkaar te ontmoeten en te luisteren naar elkaars vakantie verhalen, een welkomstwoord door de voorzitter van het college van bestuur, een gastspreker, inspirerende en richtinggevende doelstellingen voor het aankomend schooljaar, prestaties of presentaties door studenten en, last-but-not-least, minder leuke (vaak administratieve) zaken die echt om aandacht en inzet vragen van alle medewerkers. Daarna koffie met gebak en op weg naar de docentenkamer om dit alles in kleine kring nog eens dunnetjes over te doen en de eerste problemen in de docentenroosters op te halen…

De aandacht verslapt

Het valt mij op dat de aandacht van het publiek tijdens een jaaropening al vrij snel wil verslappen. De eerste mobieltjes worden al tijdens het welkomstwoord tevoorschijn gehaald. En dat is meestal niet om een foto te maken…. Natuurlijk, hoe beter de spreker, hoe langer het lukt om het publiek in de zaal geboeid en betrokken te houden, maar toch. Het blijft lastig. Het is soms ook zo saai. En dat terwijl we juist samen komen om met elkaar het nieuwe schooljaar ‘af te trappen’ en vol goede moed en inspiratie onze studenten te verwelkomen de komende weken. Waarom praten veel collega’s dan over ‘verplicht aanwezig zijn’ en zijn we blij als het over is? Waar gaat het dan mis?

Dit deed mij denken aan een gesprek dat ik kort voor de zomervakantie had met een aantal collega’s. Wij spraken over veranderen en welke rol regels en routines hierin hebben. Als je wilt veranderen, is het belangrijk om juist naar deze regels en routines te kijken en ze ook ter discussie te durven stellen. Waarom doen we de dingen zoals we ze nu doen? Waarom doen we een jaaropening zoals we die nu doen?

Jaaropening 2.0, maar hoe dan?

Wat zou er gebeuren als we de opening van een schooljaar eens heel anders aanvliegen? Komen we dan steeds met alle medewerkers op een plek bij elkaar? Gaan we dan nog steeds allemaal zitten en luisteren naar de sprekers en de thema’s die zij graag met ons willen bespreken? Wat zou dan ons doel zijn met deze bijeenkomst? Gaat het dan nog steeds om ontmoeten, inspireren en informeren, of zijn er dan andere doelstellingen belangrijk?

Deze vragen dwarrelden door mijn hoofd toen ik mij realiseerde dat ook ik binnenkort weer bij een jaaropening aanwezig zal zijn. Wie weet een bijeenkomst met een andere opzet en doelstelling dan ik tot nu toe heb meegemaakt! Ik ga er in ieder geval met andere ogen naar kijken, op zoek naar antwoorden op mijn vragen over deze traditie.

De jaaropening voor studenten

Terwijl ik zo aan het nadenken was over de het fenomeen jaaropening, realiseerde ik mij ook dat DE introductieweek voor studenten eigenlijk niet veel anders dan een hele lange jaaropening. Ook hier zie ik de behoefte bij veel collega’s om (nieuwe) studenten tijdens deze week te ontmoeten, informeren en inspireren. Veelal aan de hand van diverse activiteiten die gedurende week de revue passeren. Ondanks dat veel onderwijsteams ontzettend hun best doen om een aansprekend en gevarieerd programma neer te zetten, zijn studenten vaak ontevreden. Het programma is niet leuk, het ontbreekt aan goede informatie en het rooster is ook ….. Misschien hebben we hier ook last van bestaande regels en routines?

Ik heb mij in ieder geval voorgenomen om dit jaar eens heel goed te kijken en veel vragen te stellen over de jaaropening, zowel bij docenten als studenten. Wie weet kom ik tot nieuwe en verrassende inzichten! Doe jij ook mee?

Ik wens je in ieder geval een ontzettend goed, leerzaam en prikkelend nieuw schooljaar toe!

Remko Keizerwaard

Remko Keizerwaard

Auteur

Schrijf je in voor onze wekelijkse blog

Lastige groepen bestaan niet … of toch wel?

Lastige groepen bestaan niet … of toch wel?

  Elke docent heeft er wel mee te maken gehad: die ene klas waar je geen grip op krijgt. Een klas waarbij je gevoelsmatig uren besteedt aan de voorbereiding, denkt dat je een mooie les hebt vormgegeven, en al na de eerste 5 minuten merkt dat het toch niet uitpakt...

Lees meer
Leiderschap en Maslow

Leiderschap en Maslow

  Dit schooljaar ben ik gestart met een aantal uitdagende, nieuwe klussen. Het toeval wil dat ik dit jaar mag starten met veel vraagstukken op het gebied van leiderschap. Van grote(re) organisatie-eenheden tot individuele gesprekken met beginnende leiders of...

Lees meer

Er komt een vrouw bij de dokter…

Er komt een vrouw bij de dokter…

Remko

Over een teveel aan adviezen en ‘behandelplannen’.

Vorige week sprak ik een beginnend leidinggevende tijdens een van mijn werkzaamheden ergens in Nederland. Zij is net gestart in haar nieuwe rol en is uiteraard heel enthousiast en gedreven om haar team en het onderwijs dat zij verzorgen een stap verder te helpen. Net als bij ieder ander team is er genoeg werk aan de winkel en zijn er zeker verbeterpunten waar aan gewerkt moet worden.

Onder het genot van een bakje koffie raakten we aan de praat over alles wat er op je af komt en waar nu de belangrijkste aandachtspunten liggen in deze fase van het schooljaar. Al snel rolden de eerste tips en trucs over tafel en probeerden we het eerste dilemma samen op te lossen. Natuurlijk realiseerde ik me al snel dat er zo veel te vertellen valt over het thema ‘leidinggeven in onderwijs’ en dat het dan juist belangrijk is om te minderen. Deze collega is net gestart en heeft niets aan een lawine aan informatie en goed bedoelde adviezen. Neem juist de tijd om het vak te leren en te ontdekken wat jouw sterke leidinggevende kwaliteiten zijn, dacht ik nog.

Een hulpmiddel?

Eenmaal thuis bleef ik aan ons gesprek denken. Is er nergens een overzicht te vinden met waardevolle informatie over kwaliteit van onderwijs en de belangrijkste thema’s die tijdens een schooljaar aan bod komen? Dit zou haar vast en zeker kunnen helpen. Die avond opende ik een nieuwsbrief van de mbo raad. Mijn oog viel op het kopje Teamplaat onderwijskwaliteit’  en ik besloot te klikken. Er wordt een handig overzicht getoond met daarin de vitale thema’s van het onderwijs- en examenproces. Superhandig, dacht ik nog en ik moest gelijk aan de collega denken die ik eerder die week gesproken had. Dit zou vast iets voor haar zijn ….

Handreikingen, checklists, publicaties, …

Niet veel later lag ik echter rollend van het lachen op de bank. In al mijn enthousiasme was ik gaan klikken en kwam tot de ontdekking dat deze teamplaat (hopelijk) alle relevante handreikingen, checklists, publicaties, protocollen, service documenten, enzovoorts bij elkaar heeft gezet. Dit levert het volgende duizelingwekkende overzicht op:

27 publicaties over Vaststellen en uitwerken van het opleidingenaanbod, 10 publicaties over Ontwikkelen en voorbereiden, 2 publicaties over Werven, 2 publicaties over Inschrijven, 3 publicaties over BPV organiseren, geen (!) publicatie over Plannen en roosteren, 9 publicaties over Onderwijs uitvoeren, 13 publicaties over Examineren, 6 publicaties over Diplomeren en certificeren, 1 (?) publicatie over Team organiseren en ontwikkelen, 21 publicaties over de Aanbodketen, 5 publicaties over de Inschrijfketen, 7 publicaties over de Onderwijsketen, 12 publicaties over de Examenketen.

Het oerwoud

In totaal 118 stuks.

En dan heb ik het nog niet over de hoeveelheid interne beleidsdocumenten die ook belangrijk gevonden worden. Tenslotte laat elke landelijke richtlijn ook ruimte voor eigenaarschap en regie bij de scholen! En die ruimte laat geen enkele school onbenut.

Wat betekent dit nu eigenlijk? Is ons onderwijs nu echt zo ingewikkeld dat we er 118 publicaties voor nodig hebben om de kwaliteit van ons onderwijs te waarborgen? Of durven we echt niets meer aan het toeval – lees gezond verstand – over te laten en te vertrouwen op de aanwezige kennis en kunde in een onderwijsinstelling? Is er één beginnend leidinggevende geholpen met dit oerwoud aan informatie? Ik denk het niet. In ieder geval heb ik de collega die ik gesproken heb niet gebeld voor deze tip.

Hoe nu verder?

Natuurlijk weet ik dat ook de overheid zich bewust is van deze (over)regulering en daar aan werkt. Zo verscheen in het najaar van 2018 de publicatie ‘Ruimte in regels’ voor het mbo. Op zich een hoopgevende titel, maar toch heb ik twijfels. Als je als overheid 72 pagina’s nodig hebt om de ruimte te vinden, zijn er of heel veel ruimtes of heel veel regels. Wat denk jij?

Een andere aanpak?

Daarom pleit ik voor een ander initiatief! In plaats van al deze richtlijnen, checklists, publicaties, brigades en wat dies meer zij wil ik iets anders. Ik wil het gesprek weer terug op school! Niet het gesprek tussen de studenten en docenten, of het gesprek in het team, maar het gesprek tussen de studenten en het college van bestuur. En dan niet vier keer per jaar omdat er vast wel weer een richtlijn over good governance is die dit verplicht stelt.

Nee, gewoon wekelijks, tijdens het directeuren overleg. Naast de voorzitter van het college van bestuur zitten dan een aantal studenten die zich ook hebben voorbereid op het overleg en zij praten en beslissen mee. Zij vertellen hoe het echt zit in de school en zij laten zien waar de knelpunten zitten op al die thema’s waar nu 118 publicaties over geschreven zijn.

Het advies van ‘de dokter’ …..

Niet veel later heb ik de telefoon gepakt en ik heb de collega uit het begin van dit verhaal gebeld. Ik heb haar gezegd dat de belangrijkste tip die ik haar kan geven is: spreek elke week met je studenten, laat ze aansluiten bij de teamvergadering, vraag of ze het teamplan mee willen schrijven, laat ze mee beslissen over het plan van inzet, laat ze helpen bij het vullen van de studiegids, maak samen met hen de jaarplanning, …, …, enzovoorts.

En oh ja, gebruik de ‘Teamplaat onderwijskwaliteit’, maar met mate!

Remko Keizerwaard

Remko Keizerwaard

Auteur

Schrijf je in voor onze wekelijkse blog

Leiderschap en Maslow

Leiderschap en Maslow

  Dit schooljaar ben ik gestart met een aantal uitdagende, nieuwe klussen. Het toeval wil dat ik dit jaar mag starten met veel vraagstukken op het gebied van leiderschap. Van grote(re) organisatie-eenheden tot individuele gesprekken met beginnende leiders of...

Lees meer
De jaaropening

De jaaropening

  Eind augustus, begin september. Op vrijwel alle scholen in Nederland start het nieuwe schooljaar en hierbij mag een jaaropening uiteraard niet ontbreken! Deze week realiseerde ik mij dat ik dit jaar alweer mijn 15e jaaropening zal gaan bijwonen. Geen record...

Lees meer
Telefoons in de klas, een vloek of een zegen?

Telefoons in de klas, een vloek of een zegen?

   “Studenten zijn geobsedeerd door hun mobieltje, het lijkt wel alsof het apparaat aan hun handen is vastgelijmd” hoor ik een docent klagen wanneer ik de docentenkamer binnenloop. “Je zou haast denken dat het nu wel zo ongeveer ingeburgerd zou zijn, het gebruik...

Lees meer

“Voor Zarah, en iedereen die (even) niet in het systeem past.”

“Voor Zarah, en iedereen die (even) niet in het systeem past.”

Remko

In de zomer van 2017 ontwikkelde zich bij onze dochter – totaal onverwacht – een ernstige vorm van epilepsie. Ergens in het voorjaar ontstonden er bij ons al wel vermoedens van deze ziekte, maar dat het zich zou ontwikkelen tot de ernstige vorm die we gezien hebben in de zomer van dat jaar had niemand kunnen zien aankomen. Na een intensieve periode van ziekenhuisopnames en behandelingen is haar epilepsie inmiddels goed onder controle en kan Zarah haar ‘gewone’ leven gelukkig weer oppakken. Alhoewel… 

De cito toets

Zarah is inmiddels twee jaar verder en zit in groep 3 van de basisschool. Dit betekent ook voor kinderen van haar leeftijd dat het schoolsysteem gaat vragen om meetbare resultaten en het inzichtelijk maken van individuele schoolprestaties. Kort samengevat: de cito toets. Op een gestandaardiseerde wijze verzamelen we in Nederland gegevens over de cognitieve ontwikkeling van onze kinderen, al vanaf groep 1 en 2. Zo volgen we hun ontwikkeling en benutten we de resultaten om tot een onderbouwd (school)advies te komen.

Ook Zarah heeft in november deze toets gemaakt en inmiddels hebben wij als ouders haar schoolrapport en uiteraard de cito scores onder ogen gekregen. Uit deze scores bleek dat zij op dit moment bij de 5% zwakst scorende leerlingen van Nederland hoort. En dat terwijl uit psychologisch onderzoek – in het kader van haar epilepsie – is gebleken dat zij cognitief juist heel goed mee kan komen. Twee onafhankelijke metingen over hetzelfde cognitieve vermogen, maar met een compleet ander resultaat. Hoe kan dat?

Een ervaring rijker

Het antwoord op deze vraag vinden we in de manier van toetsen. Zarah heeft door haar medicatie last van een vertraagde verwerkingssnelheid en kan op dit moment moeilijker onder tijdsdruk werken of meerdere dingen tegelijk doen. En daar houdt de citotoets nu net even geen rekening mee. De toets richt zich niet alleen op wat we willen meten, maar de wijze waaróp gemeten wordt houdt ook geen rekening met andere omstandigheden of behoeften. En dat is bij Zarah net even anders op dit moment. Dit is ook bekend op school, maar ja, zo werkt de cito….

Voor Zarah op dit moment niet passend en zeker geen succeservaring!

Mensen in een bedacht systeem

Nu gaat het er wat mij betreft niet om hier een punt te maken voor Zarah. Zij komt er wel en het gaat ons als ouders echt wel lukken om goed in gesprek te blijven met school en vooral daar ons punt te maken over wat er volgens ons nu écht de bedoeling is. Deze ervaring in ons gezin heeft mij vooral op een andere manier laten ervaren dat er veel meer Zarah’s in Nederland zijn en hoe belangrijk het is om goed te blijven kijken wat er écht belangrijk is in ons onderwijs.

Natuurlijk, een bepaalde aanpak en systematiek helpen bij het organiseren en objectiveren van ons onderwijs. Daar is wat mij betreft ook veel voor te zeggen. Het gaat mij er alleen om: blijven we met elkaar wel zien dat het om ménsen gaat? En vergeet niet: het zijn mensen die vaak niet passen in de door mensen bedachte systemen.

Leiderschap in een bedacht systeem

In mijn werk als interim leidinggevende voel ik ook regelmatig deze spanning: oké, die student heeft inderdaad een wapenstok gebruikt, dus volgens het systeem moet hij er uit. Aan de andere kant, hij is een asielzoeker uit Syrië en werd wel behoorlijk uitgedaagd op social media met racistische foto’s en filmpjes. Dit geeft hem nog steeds niet het recht om voor eigen rechter te spelen, maar geeft wel een andere context. Moet ik hem nu toch verwijderen of zijn er andere opties? Is het gesprek hierover voeren nu juist het vak burgerschap zoals het eigenlijk bedoeld is?

Of wat te denken van het nieuw ingevoerde ‘bindend studieadvies’ in het mbo. Over enkele weken krijgen alle eerstejaarsstudenten te horen of zij al dan niet in de opleiding mogen blijven, op basis van behaalde studieresultaten en studievoortgang. Vele beleidsmedewerkers in het land hebben zich de afgelopen maanden gebogen over een juiste formulering en een geschikt format voor de duizenden brieven die verspreid over het land moeten worden uitgedeeld. Om nog maar te zwijgen over het ‘voorlopig studieadvies’ dat wel vooraf hoort gaan aan het ‘bindend studieadvies’. In mijn ogen een ongelofelijke – en onzinnige – kerstboom die is opgetuigd om tegemoet te komen aan de (terechte) zorgen die er zijn ontstaan naar aanleiding van het instellen van het toelatingsrecht van studenten. En ik doe er niet aan mee. Ik geloof niet dat het opstarten van nog een bureaucratische molen helpt in onze betrokkenheid naar studenten en hun ontwikkeling. Een brief, een verslag, resultaatafspraken op papier, wat voegt dit nu toe. Wat vind jij daar eigenlijk van?

Leiderschap in het beroepsonderwijs, doe je met ons mee?

In het complexe systeem dat onderwijs is, komt het er volgens mij meer en meer op aan dat we durven te kiezen vanuit de bedoeling. Dat we teruggaan naar waarvoor we iets eigenlijk bedacht hadden, of wat het belang voor onze studenten eigenlijk is. Zo is de cito toets ooit bedacht om de voortgang van het leerproces te objectiveren en niet als instrument om te gebruiken in benchmarks en bindende adviesgesprekken. En zo leidt het beroepsonderwijs op voor een beroep. Toelatingsrecht in het mbo heeft volgens mij dan ook betrekking op het recht om een opleiding te volgen. Moet het dan niet zo zijn dat de eerste keuze van de student getoetst moet worden aan de reële kansen voor de desbetreffende student in het uiteindelijke beroep? En is het dan niet veel eerlijker om dit gesprek voorafgaand aan de opleiding te blijven voeren, in plaats van dit achteraf – met behulp van veel papier en formele taal – te  laten voelen?

De komende maanden gaan wij, samen met Tjip de Jong, aan de slag met het ontwikkelen van een leergang rondom leidinggeven. Met onze kennis en ervaring met leiderschap in het beroepsonderwijs hopen we invulling te kunnen geven aan een divers programma van masterclasses, workshops, blogs, enzovoorts. Een leergang die ruimte moet bieden aan de dilemma’s die het systeem met zich mee brengt, waarin we met elkaar van gedachten kunnen wisselen over de zin en onzin van bepaalde structuren en systemen. Waar we met en van elkaars ervaringen kunnen leren om de ongezonde uitwassen van dit systeem weer gezond te maken.

Graag hoor ik van jou welke dilemma’s of vragen jij tegen komt in jouw dagelijks werk als docent of als leidinggevende in het onderwijs. Welke keuzes heb jij gemaakt of (nog) niet? Van welke ervaring van jou kunnen wij leren? Laat het me weten!

Immers, ook in ons leiderschap dragen wij bij aan Excellent onderwijs, voor iedereen!

Alvast bedankt voor jullie reacties.

Remko Keizerwaard

Remko Keizerwaard

Auteur

Schrijf je in voor onze wekelijkse blog

Leiderschap en Maslow

Leiderschap en Maslow

  Dit schooljaar ben ik gestart met een aantal uitdagende, nieuwe klussen. Het toeval wil dat ik dit jaar mag starten met veel vraagstukken op het gebied van leiderschap. Van grote(re) organisatie-eenheden tot individuele gesprekken met beginnende leiders of...

Lees meer
De jaaropening

De jaaropening

  Eind augustus, begin september. Op vrijwel alle scholen in Nederland start het nieuwe schooljaar en hierbij mag een jaaropening uiteraard niet ontbreken! Deze week realiseerde ik mij dat ik dit jaar alweer mijn 15e jaaropening zal gaan bijwonen. Geen record...

Lees meer
Telefoons in de klas, een vloek of een zegen?

Telefoons in de klas, een vloek of een zegen?

   “Studenten zijn geobsedeerd door hun mobieltje, het lijkt wel alsof het apparaat aan hun handen is vastgelijmd” hoor ik een docent klagen wanneer ik de docentenkamer binnenloop. “Je zou haast denken dat het nu wel zo ongeveer ingeburgerd zou zijn, het gebruik...

Lees meer

Terugblik 2018

Terugblik 2018

Remko

We kijken terug op een prachtig onderwijsjaar. 2018 heeft veel gebracht. In deze animatie een korte terugblik op mijn jaar. Ik wil jullie hartelijk danken voor de mooie samenwerking en het lezen van onze blogs. Hele fijne kerstdagen en in 2019 gaan we er weer tegenaan!

 

Remko Keizerwaard

Remko Keizerwaard

Auteur

Schrijf je in voor onze wekelijkse blog

Leiderschap en Maslow

Leiderschap en Maslow

  Dit schooljaar ben ik gestart met een aantal uitdagende, nieuwe klussen. Het toeval wil dat ik dit jaar mag starten met veel vraagstukken op het gebied van leiderschap. Van grote(re) organisatie-eenheden tot individuele gesprekken met beginnende leiders of...

Lees meer
De jaaropening

De jaaropening

  Eind augustus, begin september. Op vrijwel alle scholen in Nederland start het nieuwe schooljaar en hierbij mag een jaaropening uiteraard niet ontbreken! Deze week realiseerde ik mij dat ik dit jaar alweer mijn 15e jaaropening zal gaan bijwonen. Geen record...

Lees meer
Telefoons in de klas, een vloek of een zegen?

Telefoons in de klas, een vloek of een zegen?

   “Studenten zijn geobsedeerd door hun mobieltje, het lijkt wel alsof het apparaat aan hun handen is vastgelijmd” hoor ik een docent klagen wanneer ik de docentenkamer binnenloop. “Je zou haast denken dat het nu wel zo ongeveer ingeburgerd zou zijn, het gebruik...

Lees meer

Vul je emailadres en je naam in

om de  casestudy te bekijken

You have Successfully Subscribed!

Vul je emailadres en je naam in

om de casestudy te bekijken

You have Successfully Subscribed!