Beter een komma dan een punt

Beter een komma dan een punt

Beter een komma dan een punt

“Beter een komma dan een punt”

Het perspectief van docenten en studenten over cijfers en feedback in het leerproces

Formatief evalueren en programmatisch toetsen is hot in het (beroeps)onderwijs. Ook in onze blogs, webinars en trainingen besteden we er veel aandacht aan. Het is niet moeilijk om een relatie te leggen met de lockdown-maatregelen: door het online onderwijs is het een (nog) grote(re) uitdaging  geworden om de voortgang van de student goed in beeld te hebben. Laat staan om daar met je lessen en leeractiviteiten op te anticiperen en daarmee het leerproces te bevorderen. Het gesprek is gaande en dat is goed. Ondanks of dankzij Corona-maatregelen.

Aandacht voor formatief evalueren en programmatisch toetsen dus. Een interessante kwestie op dat vlak kwam aan de orde  tijdens de webinar van afgelopen woensdag; wat is de waarde van cijfers geven? In dit blog neem ik je mee in een soort van fieldtrip naar de beleefde waarde van cijfers voor het stimuleren van voortgang. Hoe kijken de docenten er tegen aan? En vooral, de studenten? Welke conclusie kunnen we daaruit trekken? Voor de inhoudelijke onderbouwing heb ik een aantal leestips voor je.

Woensdagochtend 17 maart, 7:55 uur

De webinar over formatief evalueren is lekker op gang aan het komen. Met de inmiddels vaste groep van zo’n 60 deelnemers wordt er volop gechat aan de hand van de interactieve vragen van Peter. We hebben het over het verschil tussen formatief evalueren en beslissen. Het beeld is helder; door formatief evalueren bevorder je het leerproces van de student, het geeft je input voor een besluit over waar de student staat en welke interventie of actie nodig is om de student te stimuleren verder te gaan. Wat minder eensluidend zijn de ideeën van onze deelnemers bij de kwestie over cijfers geven. Ik neem je mee in de chatgeschiedenis:

Wat is de waarde van een cijfer voor studenten?

Inderdaad, studenten vragen zelf vaak om een cijfer. Onze studenten zijn zo ‘opgevoed’, net als wij. Het geeft een soort ranking hoe ze staan ten opzichte van ‘de stof’ en ten opzichte van elkaar. Maar wat betekent een cijfer eigenlijk voor ze? Ik vroeg het aan een paar studenten uit mijn omgeving.

Wat moet je dus met cijfers?

Beter een komma dan een punt. Dat is wat mij betreft wel de essentie uit deze korte fieldtrip. Cijfers op zich zelf zeggen niks, het kan zomaar het einde van het leren zijn. Maar leren houdt nooit op; je kunt altijd verder. Ook voor studenten die gewend zijn aan het systeem van cijfers draait het toch om de kwalitatieve informatie van feedback; stuur ze in de goede richting en ze zetten echt die stap. De grootste uitdaging ligt misschien wel bij ons onderwijsmakers: van cijfers wordt je niets wijzer, dus draai het om! Het is onze taak om dat punt los te laten en ze de weg te wijzen met een komma.

Hoe kijk jij hier tegen aan? Gebruik jij nog cijfers, alleen feedback of een combinatie? Welke ervaringen heb je als je het cijfer loslaat? Deel jouw idee hieronder. Ik kijk uit naar je reactie!

 

Leestips:
Vijven en zessen (de Groot , 1966)
Minder cijfers, meer feedback, VO Magazine, sept 2020
Toetsrevolutie, Sluijsmans en Segers, 2018
Cyclus van Formatief Evalueren (Gulikers & Baartman, 2017) 
Programmatisch toetsen, Voorbeelden en ervaringen uit de praktijk (Baartmanvan Schilt-Mol, 2020)
https://www.scienceguide.nl/2021/03/studenten-leren-niet-van-cijfers-geef-hen-liever/

Marion van Neerven

Marion van Neerven

Auteur

Erkennen, verwerpen of negeren?

Erkennen, verwerpen of negeren?

  In ieder contact dat we hebben, in elk gesprek dat we aangaan, probeer je met elkaar af te stemmen zodat je je doel bereikt. Hierdoor verlopen gesprekken prettig en kom je gevoelsmatig meer op één lijn met elkaar. Wij mensen willen nou eenmaal graag onderdeel...

Lees meer
10 tips voor peerfeedback

10 tips voor peerfeedback

  Allereerst wil ik jullie allen een heel mooi jaar toewensen! Na een welverdiende vakantie beginnen we opgeladen aan een nieuw jaar. Een nieuw jaar geeft nieuwe kansen. In deze blog wil ik jullie de kracht van peerfeedback laten zien. Na het lezen van deze blog...

Lees meer
Een gedicht met een jaaroverzicht

Een gedicht met een jaaroverzicht

  Het einde van 2020 is in zicht.En daarom wil ik afsluiten in de vorm van een gedicht. Als ik iemand had gevraagd om een voorspelling voor het jaar 2020 te geven.Dan zou die waarschijnlijk gaan over dat we een geweldige sportzomer zouden gaan beleven. Niemand...

Lees meer

Geef gewoon het goede voorbeeld.

Geef gewoon het goede voorbeeld.

Geef gewoon het goede voorbeeld.

werken met voorbeelden, Een krachtig middel voor leren

“Ja maar dan gaan ze het toch gewoon overschrijven? Dan ben ik bezig met 30 dezelfde verslagen aan het lezen en corrigeren”.  Tijdens onze webinars en in mijn werk kom ik vaak deze tegenwerping tegen als we spreken over het gebruiken van voorbeeld-producten in je lessen. Interessante en begrijpelijke tegenwerping ook. Want je wilt immers dat studenten zélf nadenken en niet overschrijven of nadoen. Heb je je wel eens afgevraagd waaróm studenten copy-pasten? En hoe je dat kunt gebruiken in je lessen? Werken vanuit voorbeelden is daarbij een krachtige strategie die je inzet en helpt bij het leerproces, bij het geven van feedback gedurende dat proces én bij het beoordelen. Zodat de inspanning plaatsvindt tijdens het léren, en niet aan het einde van het proces bij de toets. Ik neem je mee in een korte beschouwing.

Stel, jij verwacht van de student dat ze een verslag of een onderzoeksrapportage schrijven. Dat moet volgens een bepaalde manier, in een bepaalde volgorde, volgens een bepaald model, in een bepaalde talige stijl, noem het maar op. Voordat ze aan het verslag moeten beginnen heb je de criteria en kenmerken besproken, over wat je van ze verwacht. Of je verwijst ze naar de beoordelingscriteria in de studiehandleiding. En dan moet het beginnen. Ze gaan schrijven. Waar gaat het dan wel eens mis?

Heldere verwachtingen

Het helder maken van de verwachtingen is stap 1. Welke didactische cyclus je er ook bij pakt, stap 1 is altijd: maak duidelijk wat de bedoeling is van je les(sen), wat ze moeten opleveren, waarom dit belangrijk is en wat je daarbij van de student verwacht. En niet in overdrachtelijke zin, maar superconcreet; Wat bedoel je? Hoe ziet dat eruit? En communiceer daar vooral met studenten over: controleer daarbij ook of ze een heel helder en betekenisvol beeld hebben bij de doelen en criteria. Hier nemen we vaak in de lessen geen tijd voor. Of we vinden dat ze dat wel moeten snappen.

Blik van de expert

Vergis je niet, jij bent de expert. Met de nodige tunnelvisie, helaas. Jij snapt precies wat je bedoelt met ‘je onderbouwt op objectieve wijze door middel van interviews de gekozen oplossing’. Wat is objectief? Hoe ziet dat eruit in taal? In structuur? Of ‘je presenteert op dusdanige wijze dat de opdrachtgever overtuigd raakt van je idee’. Het helder maken van wat je van studenten verwacht is juist de essentie van leren. Ik, als zojuist gestarte Corona-hobbyist, kan pas goed breien als ik weet hoe het eindresultaat van goed breien eruit ziet, welke stapjes je dan moet zetten en hoe je dat moet doen. Ik leer hierbij van instructiefilmpjes. Aan de hand van voorbeelden kan ik het zelf nadoen. En er mijn eigen product van maken.

Leren is inspanning

Het spiegelen van de geleverde prestatie of het gemaakte werk aan de succescriteria, is vervolgens een strategie die je als rode draad toepast in je lessen. Telkens weer. Leren is immers hard werken. Herhalen, herhalen, herhalen, oefenen, oefenen, oefenen, fouten maken, verbeteringen doorvoeren, en nog eens en nog eens.  Jouw taak is telkens het goede voorbeeld laten zien, door feedback te geven, door jouw didactisch handelen aan te passen, door werkvormen toe te passen. Totdat ze het doorhebben. Dat is hard werken, zowel voor de student als voor jou. Elke inspanning van de student levert jou informatie op over waar hij staat in zijn leerproces, die jij vervolgens weer gebruikt voor het bijsturen van jouw didactisch handelen. Vanuit dit perspectief is het eigenlijk heel raar dat wij in het onderwijs nog steeds toewerken naar een toetsmoment aan het einde van een proces, waarbij er geen ruimte meer is voor feedback en verbeteren. Dominique Sluijsmans licht dit heel mooi toe in de Tjipcast van vorige week. Leren is hard werken, voor jou en voor de student. Laat zien dat dit jouw manier van werken is.

Werken met voorbeelden

Naast het feit dat jij het goede voorbeeld bént, toont en geeft, is het ook effectief om te werken mét voorbeeld-uitwerkingen. Het werken met bestaande voorbeelden is een vaak terugkomend thema bij onze webinars hulpmetonlineleren. Werk je met uitgewerkte voorbeelden zorg er dan voor dat je ze anonimiseert en dat je klein begint. Lees hiervoor ook de tips in de blog van collega Michiel Lucassen van Vernieuwenderwijs.

Hoe kun je gemaakt werk inzetten als didactisch hulpmiddel? Een aantal voorbeelden, vanuit de drie perspectieven.

Student leert zelf

  • De klassieke manier. Laat de student een stukje van zijn eigen werk beoordelen aan de hand van de criteria. Welke beoordeling geeft hij zichzelf? Waar kan hij nog verbeteren? Bespreek zijn zelfbeoordeling en bespreek welke verbeteringen hij nog kan toepassen. Neem de kans om de criteria te verhelderen aan de hand van zijn werk.
  • Geef de student een aantal voorbeeldproducten en laat hem de producten op volgorde leggen van onvoldoende naar voldoende. Gebruik daarbij duidelijk slechte en goede voorbeelden, maar ook twijfelgevallen. Laat hem onderbouwen waarom hij voor deze volgorde kiest. Bespreek dit met de groep. Waar zitten de verschillen? Wat vind jij, als expert? Laat hem vervolgens hetzelfde doen, maar dan met de criteria. Is de volgorde nog steeds hetzelfde of is die anders? Waar zit hem dat in?

Leren van elkaar

  • Geef studenten een aantal voorbeelduitwerkingen (bv een deel van een verslag), en laat ze elkaar uitleggen wat ze hier goed of niet goed aan vinden. Laat ze dat ook onderbouwen. Leg vervolgens de criteria erbij, en laat ze met elkaar doorspreken waar de afwijkingen zitten. Laat ze vervolgens de uitwerkingen nog een keer beoordelen, maar dan met de criteria erbij. Deel de beoordelingen met elkaar en bespreek de verschillen.
  • Laat studenten op basis van een voorbeeld hun eigen werk (her)schrijven. Bespreek met ze wat daaraan moeilijk is. Zie je kopieergedrag, bespreek dan wat ze tijdens het leren nog mogen kopieren en wat niet. Laat zien wat ze uiteindelijk echt zelf moeten kunnen, en wat de volgende stap kan zijn om het zélf te doen. 
  • Laat studenten elkaars werk beoordelen op basis van de beoordelingscriteria. Laat ze vooral ook hun beoordelingen onderbouwen met argumenten. Geef ze vervolgens de opdracht om te komen met verbeteringen. De duo’s of groepjes wisselen elkaars argumenten en verbetervoorstellen uit. Je laat ze terugkoppelen wat ze concreet op basis van de feedback gaan aanpassen. Dat geeft jou de gelegenheid om eventuele misvattingen recht te zetten of uitleg te geven. Laat ze tot slot hun werk op de feedback aanpassen.

Leren van expert

  • Laat voorbeeldproducten zien in je les en leg uit waarom jij, als expert, dit een goede uitwerking vindt. Beargumenteer dit op basis van de succescriteria en wees daarbij heel concreet. “Kijk dit is objectief beschreven, dit niet”. Laat ook voorbeelden zien die je niet goed vindt.
  • Laat voorbeelduitwerkingen zien waarbij je twijfelt, en leg uit waarom. Hiermee kunnen studenten ook ervaren hoe je naar een bepaald stuk kan kijken: is het een som van allerlei aspecten, of gaat het om het geheel? Wat maakt een product in zijn geheel voldoende, of juist onvoldoende?

En herhaal..

De kracht zit hem in de herhaling. Kijk bij elke stap in het leerproces op welke wijze je gemaakt werk als voorbeeld kunt laten dienen. Om vanuit heldere verwachtingen en concrete voorbeelden de student de volgende stap te laten zetten in zijn leerproces en hem te helpen het gewenste (eind)niveau te bereiken. Het allergrootste effect zit hem in het verleggen van de focus van leren voor de toets naar het ‘toetsen’ tijdens het leren zelf. Dan is “Ja maar dan gaan ze toch overschrijven?” een gepasseerd station.

Pas jij wel eens bestaand werk toe in jouw lessen? Wat brengt jou dat als docent?  En wat levert dat de student op? Leuk als je dat wilt delen! We komen er dan op terug in onze webinars.

Ik wens je een groot voorbeeld toe.

Met groet

Marion

Marion van Neerven

Marion van Neerven

Auteur

Van welke student heb jij iets geleerd vandaag?

Van welke student heb jij iets geleerd vandaag?

De tekst van een Loesje affiche of een OMdenkertje? Nee, het is gewoon een vraag die mij steeds vaker puzzelt, en waar ik veel bewuster bij stil ben gaan staan. Ik heb het erover als ik met docenten achteraf op een les reflecteer; ik leer zelf van studenten wanneer ik...

Lees meer
Kennis verdient herwaardering

Kennis verdient herwaardering

  Veel docenten zijn bang dat bij het ontwikkelen van een nieuw curriculum de kennisbasis verloren gaat. Steeds meer waarde wordt er gehecht aan 21st century skills zoals creativiteit en kritisch denken. Dit gaat samen met een ruimere opvatting dat studenten...

Lees meer
De overeenkomst tussen een alpentocht en online leren…

De overeenkomst tussen een alpentocht en online leren…

  Lieve lezer Bij het verschijnen van deze blog ben ik nét gestart met mijn solohike door Zwitserland. Letterlijk! Vanochtend om 9 uur ben ik gestart met mijn tocht over de Via Alpina, een route die mij de komende maand leidt van Oost naar West-Zwitserland....

Lees meer

De overeenkomst tussen een alpentocht en online leren…

De overeenkomst tussen een alpentocht en online leren…

De overeenkomst tussen een alpentocht en online leren…

Lieve lezer

Bij het verschijnen van deze blog ben ik nét gestart met mijn solohike door Zwitserland. Letterlijk! Vanochtend om 9 uur ben ik gestart met mijn tocht over de Via Alpina, een route die mij de komende maand leidt van Oost naar West-Zwitserland. Alleen, met mijn rugzak. Ruim 300 km over 14 alpen-passen en vele hoogtemeters te bedwingen. Het is al jaren een droom van me om een lange tocht in mijn eentje te maken, en nu is het dan zover…

Als jij dit leest hijs ik mijn rugzak op mijn rug en kijk ik omhoog naar de bergen die ik op ga lopen. En jij nipt aan je koffie en kijkt naar het scherm van je laptop en ziet je planning in outlook. Een wereld van verschil. En toch hebben wij veel gemeen.

Jij bent namelijk ook net gestart met een nieuw avontuur: het nieuwe studiejaar. Welke rol je ook hebt in het onderwijs, het wordt een jaar zoals geen ander. Een jaar waarin het online leren nu echt vorm moet gaan krijgen, en waarin het thema ‘binding’ centraal staat, vooral aan het begin. We komen van ‘oud normaal’ en we gaan naar een ‘nieuw normaal’. En weet jij al hoe dat eruit komt te zien? Ik niet. Niemand weet dat. In die zin is jouw avontuur nog groter dan het mijne. Ik weet namelijk wél waar mijn uiteindelijke bestemming ligt.

En net als ik in mijn avontuur heb jij waarschijnlijk ook geprobeerd om in je nieuwe onderwijs alles van te voren zo goed mogelijk vast te leggen: je hebt nieuwe opdrachten gemaakt, een goed afgewogen blend tussen fysiek en online onderwijs opgezet, je hebt een planning gemaakt zodat je op tijd klaar bent. Je bent gemotiveerd om het zo goed mogelijk te doen en misschien voel je soms ook zelfs lichte paniek: want komt het allemaal wel goed? Je hebt met andere woorden geprobeerd je pad zo goed mogelijk al vast te plaveien. Maar je hebt nog geen meter afgelegd.

En dat is tot slot de laatste overeenkomst die we hebben: het is tijd om te beginnen! Stap voor stap. niet je voorbereiding maar het pad is het doel. Dus ga! Ga dat avontuur aan van online leren, van binding, van samenwerken en van onzekerheid ervaren en van nauwe contacten opbouwen met studenten. Ga op pad, en doe het stap voor stap, ervaar, laat jezelf verrassen, heb pijn, stel bij, zie wat het doet bij de ander, zie wat het jou doet. (Be)leef en leer. En maak er een geweldig mooi avontuur van!

Gueti Reis!

Marion

Over mijn solohike:

In september doorkruis ik Zwitserland van Oost naar West, over de zogenoemde Via Alpina. Alleen, met mijn rugzak, door de bergen. Ruim 300 km over 14 alpen-passen en vele hoogtemeters. Het is al jaren een droom van me om een lange tocht in mijn eentje te maken. En omdat ik me zeer bewust ben van de rijkdom dat ik dit gewoon kan doen, heb ik besloten deze rijkdom te delen met degenen die het echt nodig hebben.

Met deze uitdagende solohike wil ik geld bij elkaar wandelen voor Mukelenzu, een klein afgelegen dorp in het achterland van Kenia. Door de corona-crisis is het leven in Mukelenzu stil komen te staan. De school is dicht en er is geen werk. Het voedsel-, water- en zaden-tekort wordt nijpend. Er is nu zwaar behoefte aan directe hulp voor de families in Mukelenzu.

Het geld gaat via de de stichting Mukelenzu rechtstreeks naar het dorp, zonder poespas. Deze kleine particuliere stichting steunt de lokale bevolking op het gebied van onderwijs en werkgelegenheid. Julius, een betrokken inwoner van het dorp, brengt persoonlijk voedselpakketten rond en bezoekt de families in de afgelegen gebieden (zie de foto’s). Sinds de lancering van de actie op 19 augustus is er al bijna € 2000 opgehaald, een ongelofelijk bedrag. Maar er is meer nodig! Julius juicht de actie toe en hij zal er persoonlijk voor zorgen dat het geld goed besteed wordt en op de juiste plek terecht komt (zie de video).

Ik ga over bergen om geld op te halen. Sponsor mij en help de mensen in Mukelenzu de crisis te overleven en hun leven weer op te pakken. Doneer hier. Bedankt, namens Julius en de families in Mukelenzu!

Marion van Neerven

Marion van Neerven

Auteur

Schrijf je in voor onze wekelijkse blog

Weet jij waar Sarah de mosterd vandaan haalt?

Weet jij waar Sarah de mosterd vandaan haalt?

Over regie over mijn eigen agenda en denktijd Vorige maand ben ik 50 geworden. Niet echt een big deal, behalve dat het eronder krijgen van de grijze haren meer moeite kost. En dat mijn vroegere lenigheid veel minder is voor, tijdens en na het sporten. Toch is er iets...

Lees meer
Formatief evalueren (Deel 3 van 3)

Formatief evalueren (Deel 3 van 3)

Neem de juiste beslissingen in je lessen Formatief evalueren - 4 aspecten In de eerste blog heb ik je meegenomen in het waarom van formatief evalueren. In de tweede blog ben ik ingegaan op het feedbackproces en het belang van studenten hierin. Vandaag, in de laatste...

Lees meer

We mogen elkaar weer zien!

We mogen elkaar weer zien!

We mogen elkaar weer zien!

Tips voor het weer-zíen van teams. 

De meeste onderwijsinstellingen zijn druk met het vormgeven van het anderhalve meter onderwijs dat na de zomer gaat plaatsvinden. Een enorme uitdaging op allerlei fronten. Sommige instellingen of opleidingen zien de kans schoon om het toch al gewenste flexibel en blended leren versneld door te voeren. Anderen kijken hoe ze een pragmatisch afgewogen pakket kunnen samenstellen tussen contact- en afstandsonderwijs.

Hollen

Welke variant men ook aan het verkennen is, wat ik zie en ervaar is dat het full speed gaat. We zijn in full speed van fysiek naar online onderwijs gegaan, we hebben in full speed een andere modus gevonden in werk/prive-ritme, we zijn nu full speed het studiejaar aan het afsluiten met toetsen en gesprekken, en tegelijk zijn we full speed aan het transformeren van online naar anderhalve meter-onderwijs. Full speed, want de deadline van de zomervakantie zit eraan te komen, en we snakken ernaar om bij te komen, op vakantie in de achtertuin. En als dat voorbij is mogen we eindelijk, eindelijk de studenten weer verwelkomen in een volledig nieuwe situatie. Oh ja en dan zien we de collega’s weer. En gaan we weer samenwerken. Na een bizarre periode, in een compleet nieuwe situatie.

Stilstaan

Krijg je het al benauwd? De gewoonlijke reactie is: doorhollen. Mijn advies is: trap even op de rem. En doe dat niet enkel individueel in de zomer, doe dat vooral ook als team. Neem even goed de tijd voor het weer-zíen van elkaar, voor het goed afsluiten van die bizarre periode en het opstarten van de nieuwe. Het online onderwijs nu en anderhalve meter-onderwijs straks dóet namelijk iets met de persoonlijke beleving, met het onderlinge contact en de samenwerking.

Aandacht

Wil je straks als groep docenten er weer vol energie zijn voor je studenten en voor elkaar, dan is het van belang aandacht te hebben voor het weer in contact zijn: voor het weer echt samen zijn als team, te her-opstarten en het opnieuw in te vullen. Want het wordt echt anders. Mijn advies aan leidinggevenden is ook om dit contact en deze aandacht te faciliteren. En daarbij iets verder te gaan dan een stuk vlaai, borrel of bitterbal en een inspirerende welkom speech in de docentenruimte. Maak eens echt tijd en ruimte en ga naar buiten, offline, uit de routine, en zíe elkaar weer. Als mens, als collega, als team.

Een weer-zien programma

Wil je echt aandacht geven aan het als team elkaar weer-zíen dan is een programma van een dag of dagdeel een mooi middel. Een weer-zien programma kan een verschillend karakter hebben: accent op inhoud, op samenwerken, op gewoon ontspannen opstarten of een combinatie. Mooi ook om te combineren met de jaarlijkse opstart-studiedag.

In een weer-zienprogramma besteed je aandacht aan de afgelopen periode, maak je hernieuwd kennis met elkaar en met de taak die voor je ligt als team. Het team staat bewust stil bij wat de afgelopen periode heeft betekent voor elk individu, voor de groep en voor het contact met de student. Via een aantal praktische werkvormen kun je ervaren welke effecten het geïsoleerd scherm-contact heeft gehad op de individuele werkbeleving en de samenwerking. En kun je vanuit daar vooruitkijken naar de invulling van het samenwerken met elkaar en met de student in het anderhalve meter onderwijs. Door dat buiten te doen intensiveer je de beleving.

Mogelijke onderdelen zijn:

  • Beleving delen via wandeling
  • Visualisatie-opdrachten in de natuurlijke omgeving
  • Samenwerkingsopdrachten
  • Inzichten delen via kampvuurgesprekken

Drie werkvormen voor reflectie en bezinning op het pre- en post corona samenwerken

Collega Emile gaf in zijn blog prachtige tips voor het weer-zíen van studenten en Peter schreef over hoe je van een groep een team wordt. Ik geef je hieronder drie tips voor werkvormen voor het weer-zíen van collega’s, met als doel reflectie en bezinning.

  • Reflectie op beleving. Ga naar buiten. Maak drietallen en ga op pad met een ervaringsopdracht:
    – Geef één woord aan jouw ervaring van de afgelopen periode;
    – Licht toe wat dat woord betekent voor jou aan de hand van 3 concrete voorbeelden;
    – Vertel daarbij wat je wens is voor het komende studiejaar;
    – Zoek een symbool of een object uit de omgeving dat jouw wens representeert.
  • Bezinning op samenwerking. Ga naar buiten. Bepaal een plek die je kunt verdelen in 3 ruimtes. Verdeel je zelf in 3 groepen.
    – Groep 1 gaat op een plek staan, en voert hardop (afhankelijk van de omvang van de groep) een gesprek over het samenwerken zoals het was vóór de crisis.
    – Groep 2 gaat op een andere plek staan, en voert hetzelfde gesprek, maar dan over het samenwerken tijdens de crisis.
    – Groep 3 staat op een andere plek, en bespreekt de samenwerking zoals die er in het anderhalve meter onderwijs uitziet.
  • Wissel van groepen.
    Reflectie: wat is er veranderd in de 3e situatie?  En hoe komt die verandering tot stand?
  • Reflectie op individuele beleving. Kampvuurgesprek. Maak een vuur (of een symbolisch vuur) en ga in een grote cirkel eromheen zitten. Geef iedereen de gelegenheid om zijn ervaringen van de afgelopen periode en wat dat voor hem/haar betekende te vertellen. Gebruik daarbij de talking-stick: alleen als je de stok in handen hebt, mag je praten. Luister oprecht, stel pas vragen als de collega daar signaal voor geeft.

Sparren

Lijkt het je wat, zo’n weer-zíen programma? Ik denk graag met je mee over de invulling, vanuit mijn ervaring als onderwijskundig adviseur en als natuurcoach.

Heb je suggesties die je wilt delen of vind je het prettig om erover te sparren? Deel hieronder!

Tot graag zíens,

Marion

Marion van Neerven

Marion van Neerven

Auteur

Schrijf je in voor onze wekelijkse blog

Erkennen, verwerpen of negeren?

Erkennen, verwerpen of negeren?

  In ieder contact dat we hebben, in elk gesprek dat we aangaan, probeer je met elkaar af te stemmen zodat je je doel bereikt. Hierdoor verlopen gesprekken prettig en kom je gevoelsmatig meer op één lijn met elkaar. Wij mensen willen nou eenmaal graag onderdeel...

Lees meer
The only way is out

The only way is out

  Als de tekenen ons niet bedriegen, lijkt het einde van de Corona periode in zicht en is het goed om na te gaan denken hoe het nieuwe normaal eruit moet gaan zien. Hoe zorgen we dat wat is geleerd tijdens deze crisis niet verloren gaat? En hoe gaan we straks...

Lees meer
Geef gewoon het goede voorbeeld.

Geef gewoon het goede voorbeeld.

  werken met voorbeelden, Een krachtig middel voor leren “Ja maar dan gaan ze het toch gewoon overschrijven? Dan ben ik bezig met 30 dezelfde verslagen aan het lezen en corrigeren”.  Tijdens onze webinars en in mijn werk kom ik vaak deze tegenwerping tegen als we...

Lees meer

Schermdruk?

Schermdruk?

Schermdruk?

Tempo uit en zintuigen aan. Een oefening om te vertragen en te verstillen.

We gaan week 7 in van het online leren en werken. Wat zijn we allemaal ongelofelijk voortvarend van start gegaan! Online leren loopt, zelfs online toetsen begint te lopen. We komen erachter dat het best kan, leren op afstand, en het geeft een mooie boost aan teamwork. We zijn met zijn allen nog aan het leren, maar over het algemeen kunnen we zeggen dat onderwijsgevend Nederland in die korte tijd een knap staaltje werk heeft afgeleverd. We zien het terug in bijvoorbeeld lieve of sportieve bedankvideo’s van studenten naar docenten. Knap gedaan.

Maar, eerlijk is eerlijk, velen ervaren ook de mindere kanten van deze online bubbel waarin we gedwongen zijn met elkaar te werken. We zijn druk. Schermdruk. De meeste werkenden in onderwijsland zitten hele dagen voor het scherm in teams, zoom of skypemeetings. Ik ook. Ondertussen voer je 1-2tjes via de whatsapp of chat, lees je mail, skype en bel je met studenten, volg je nieuws en social media. Je probeert hier en daar nog een webinar te volgen. En je houdt online contact met je geliefden.

Ik zie docenten op mijn scherm verschijnen in provisorische kantoortjes op kinderkamers (de maffe achtergrondjes van teams kunnen het niet altijd maskeren), druk omdat ze hun werk in de helft van de tijd moeten zien te doen, vanwege de halve dagendiensten die ze samen met hun tevens thuiswerkende werkende partners draaien. Ik zie baby’s op schoot, honden die uit willen, kinderen die niet langer zonder begeleiding kunnen wachten tot papa uitgepraat is met zijn collega’s. Ik zie collega’s die alleen nog maar een scherm zien en geen thuisafleiding hebben.

We ervaren druk, veel schermprikkels. En dan gaan we om te ontspannen: een serietje kijken, een cursus doen, sporten. Vaak online. Gelukkig, velen gaan ook naar buiten. Hard fietsen, wandelen, lekker flink de pas er in. Lichamelijke afleiding.

Dit wordt mijn tip van de week: Vertraag en ervaar de stilte. En doe dat buiten.

Stilte is een ware verlichting voor de mentale druk die velen van ons nu ervaren, voor onze online-overprikkelde geest. En buiten verfrist de geest. Letterlijk. Hieronder geef ik je een oefening voor een vertragende stiltewandeling.

Oh ja en een waarschuwing: In het begin is het misschien best spannend, een beetje saai, of je raakt geïrriteerd. Je ervaart van alles. De kunst is om dat gewoon te laten gebeuren, er als het ware van een afstandje naar te kijken, ermee te spelen, er een beetje om lachen en het dan weer te laten gaan. Dat doe je door focus. Het verlicht. Probeer het maar eens.

Oefening voor stiltewandeling (Tempo uit en zintuigen aan!)

  1. Ga naar buiten.
    Wandel, kalm aan. Gewoon lekker stap voor stap. haal een paar keer diep adem en kijk om je heen. Neus in de wind, kijk om je heen. Ben aanwezig.
  1. Vertraag.
    Als je op een plek aankomt waar je het fijn vindt, vertraag je je pas. Je gaat steeds langzamer lopen. Voet voor voet. Voel hoe je voeten de grond raken.
  1. Focus op je ademhaling.
    Laat die komen en gaan. Gedachten poppen op, maar besteed er geen aandacht aan. Laat hem maar gewoon voorbij drijven als een wolkje. Blijf de vertragende pas aanhouden.
  1. Focus op je lichaam.
    Als je voelt dat je tot rust komt, richt je je op je lichaam (de bodycheck). Begin bij hoe je zolen de grond raken in je vertraagde pas en eindig bij je kruin. Langzaamaan!
  1. Focus op je binnenkant.
    Neem waar wat er zich allemaal in dat lichaam afspeelt aan gevoelens en emoties. Het hoeft niet weg, het is er gewoon. Laat alles maar komen en er gewoon zijn.
  1. Verleg je aandacht naar buiten.
    Als je zover bent, als je alles wat er van binnen gebeurt als het ware kunt omarmen, richt je je aandacht weer naar buiten. Op het hier en nu. Dat doe je zintuig voor zintuig. Eerst kijk je alleen. Je neemt in je op wat je ziet. Daarna focus je op wat je hoort, ruikt, voelt, eventueel proeft. Richt je volledige aandacht op die zintuiglijke prikkel. Probeer bewust bij dat ene zintuig te blijven en je niet te laten afleiden door de andere. Zo werk je elke zintuig een paar minuten door. Gedurende de hele oefening ben je je bewust van hoe je voeten de raken.
  1. Afronden
    Als je klaar bent met alle zintuigen, voel dan eens hoe het voelt om in deze verstilling en vertraging te zijn. Geniet van de zintuigelijke ervaring. Geef jezelf en de buitenwereld als afronding een vette glimlach. Je kunt als je wilt je pas weer versnellen. Thuis aangekomen zet je lekker een kop thee en geniet je na.

Laat je weten hoe het was?

Blijf gezond,

Marion

Marion van Neerven

Marion van Neerven

Auteur

Schrijf je in voor onze wekelijkse blog

Van welke student heb jij iets geleerd vandaag?

Van welke student heb jij iets geleerd vandaag?

De tekst van een Loesje affiche of een OMdenkertje? Nee, het is gewoon een vraag die mij steeds vaker puzzelt, en waar ik veel bewuster bij stil ben gaan staan. Ik heb het erover als ik met docenten achteraf op een les reflecteer; ik leer zelf van studenten wanneer ik...

Lees meer
Kennis verdient herwaardering

Kennis verdient herwaardering

  Veel docenten zijn bang dat bij het ontwikkelen van een nieuw curriculum de kennisbasis verloren gaat. Steeds meer waarde wordt er gehecht aan 21st century skills zoals creativiteit en kritisch denken. Dit gaat samen met een ruimere opvatting dat studenten...

Lees meer
De overeenkomst tussen een alpentocht en online leren…

De overeenkomst tussen een alpentocht en online leren…

  Lieve lezer Bij het verschijnen van deze blog ben ik nét gestart met mijn solohike door Zwitserland. Letterlijk! Vanochtend om 9 uur ben ik gestart met mijn tocht over de Via Alpina, een route die mij de komende maand leidt van Oost naar West-Zwitserland....

Lees meer

Vul je emailadres en je naam in

om de  casestudy te bekijken

You have Successfully Subscribed!

Vul je emailadres en je naam in

om de casestudy te bekijken

You have Successfully Subscribed!