Kennis verdient herwaardering

Kennis verdient herwaardering

Kennis verdient herwaardering

Veel docenten zijn bang dat bij het ontwikkelen van een nieuw curriculum de kennisbasis verloren gaat. Steeds meer waarde wordt er gehecht aan 21st century skills zoals creativiteit en kritisch denken. Dit gaat samen met een ruimere opvatting dat studenten dingen beter leren als ze het ‘zelf ontdekken’ in plaats van ‘kennis over te dragen’.  Maar waar hebben we het nu eigenlijk over als het gaat over ‘kennis’ en waarom is het zo belangrijk? Aan de hand van onderstaande drie podcasts leggen drie experts uit wat kennis is, waarom het zo belangrijk is en hoe je dit wel kunt verweven in jullie curriculum.

Dus stap in de auto, poets je tanden of maak een prachtige wandeling én leer aan de hand van deze podcasts meer over kennis 😉

Waarom zou je nog iets leren als je het ook kunt googelen?

“Eerst en vooral, verwar informatie alsjeblief niet met kennis!”, benadrukt Tim Surma. In onderstaand TED-filmpje legt Tim Surma perfect uit waarom het zo belangrijk is om kennis te hebben:

Hoe leren kinderen?

Leren gaat niet vanzelf. Het vraagt begeleiding, structuur en aandacht voor instructie. Paul Kirschner legt perfect uit wat het verschil is tussen ons werkgeheugen en het langetermijngeheugen.

Wat is tegenwoordig nog de waarde van kennis? 

“21century skills is een lege huls’, geeft Erik Meester aan. Als je kennis hebt, kun je efficiënter en slimmer situaties duiden. Samen met Tjip de Jong gaat Erik Meester in onderstaande video dieper in op het belang van kennis:

Het beroepsonderwijs

Samenvattend: enkel gesprekken hebben over vaardigheden als kritisch denken of activerende didactiek zijn zinloos. Het hebben van een kennisbasis is cruciaal. Dus: we gaan weer rijtjes stampen? Vol inzetten om reproductiekennis? Ik hoop het niet, maar ga wel met elkaar in gesprek over wát de student moet kennen om de noodzakelijke doelstellingen/leeruitkomsten te beheersen. Om tot echt leren te komen is het belangrijk dat je bij het aanreiken van deze kennis aansluit bij de voorkennis, deze relevante kennisbasis herhaalt én dat je instructie geeft (en dit kan ook digitaal in diverse vormen, dat hebben we afgelopen maanden wel gezien). Op deze wijze zorgen we ervoor dat studenten goed én ‘efficiënt leren.

Liza Peeters-Goos

Liza Peeters-Goos

Auteur

Schrijf je in voor onze wekelijkse blog

De overeenkomst tussen een alpentocht en online leren…

De overeenkomst tussen een alpentocht en online leren…

  Lieve lezer Bij het verschijnen van deze blog ben ik nét gestart met mijn solohike door Zwitserland. Letterlijk! Vanochtend om 9 uur ben ik gestart met mijn tocht over de Via Alpina, een route die mij de komende maand leidt van Oost naar West-Zwitserland....

Lees meer
Moet je dat wel willen… je eigen team coachen?

Moet je dat wel willen… je eigen team coachen?

  Zelfsturende teams en teamcoaching zijn ‘hot’. Trainingen genoeg die je leren hoe je het rendement en de effectiviteit van je team bevordert, hoe je zelfsturing creëert en eigenaarschap vergroot. Maar kan het überhaupt wel: je eigen team coachen? Teams hebben...

Lees meer
Relatie, relatie, relatie…

Relatie, relatie, relatie…

  Alle scholen hebben de afgelopen weken hard gewerkt om de Corona-richtlijnen voor het nieuwe schooljaar op te stellen. Hoeveel mensen mogen er tegelijk in het gebouw zijn; hoeveel passen er in een klaslokaal en wat zijn de richtlijnen voor het offline en online...

Lees meer

Tips om je als opleiding te profileren

Tips om je als opleiding te profileren

Tips om je als opleiding te profileren

Wat onderscheidt jullie van andere opleidingen in het land? Hoe presenteren jullie jezelf naar de buitenwereld? Waar zijn de studenten die bij jullie zijn afgestudeerd aan te herkennen? Allemaal vragen die verwijzen naar de profilering van jullie als opleiding.

Een duidelijke profilering verhoogt de betrokkenheid van studenten, alumni én het bedrijfsleven (Curtis et al., 2009; Judson et al., 2009; Gupta en Singh, 2010, Bulotaite, 2003).

Maar hoe kom je tot een dergelijke profilering? In deze blog geven we antwoord op deze vraag.

Om vorm te kunnen geven aan de profilering kunnen wij in het onderwijs veel leren van andere branches.  Een wetenschap die bij uitstek in staat is om te beschrijven hoe je jezelf als organisatie kunt profileren is de marketing. Als het in de marketing gaat over ‘profilering’, dan wordt er ook wel gesproken over ‘branding’. Branding richt zich niet zozeer op de promotie van producten of diensten (push tactiek), maar gaat over de strategie, over drijfveren en de waarden van de organisatie. Juist omdat de waarde van een opleiding lastig vooraf te bepalen is, is het volgens Gopalan, Pagiavalas en Jones (2008) voor opleidingen essentieel om een consistente, krachtige identiteit te creëren.

Hoe ontwikkel je een profilering?

Tip 1: Maak keuzes
Het ontwikkelen van een profilering valt of staat met het maken van keuzes. De essentie is dat je als opleiding ergens voor staat en daarin excelleert. Het onderscheidend vermogen van een profilering ontstaat wanneer de profilering weggaat van de gebaande paden. Zorg er dus voor dat je profilering ook echt iets nieuws toevoegt aan het werkveld. Vertaal deze keuze vervolgens naar krachtige communicatieve verhalen en beelden. De kunst is dat wat je succesvol maakt te benoemen en uit te dragen naar het werkveld en (toekomstige) studenten.

  1. Waar wil je als opleiding voor staan?
  2. Wat zijn de kwaliteiten waarover jullie studenten beschikken nadat zij de opleiding hebben gevolgd?
  3. Wat is de toegevoegde waarde die studenten van jullie opleiding leveren?

Tip 2: Eigenaarschap docenten en leidinggevende
Het creëren van een sterke identiteit vraagt een sterke betrokkenheid en ‘eigenaarschap’ van zowel docenten als leidinggevende (Ind, 2004). Het is dan ook belangrijk dat de profilering aansluit bij de passie van docenten en leidinggevende. Een profilering wordt echt geloofwaardig wanneer deze te herkennen is in de opleiding. Een profilering vormt een geweldige leidraad bij de keuze van zowel projecten, onderwijsinhoud, onderwijsvormen, de samenwerking met werkveldpartners en de professionalisering van het team.

  1. Wat vinden jullie belangrijk dat de studenten hebben bereikt in de opleiding?
  2. Welke keuzes maken jullie hier tot nu toe in?
  3. Waar krijgen jullie energie van?

Tip 3: Sluit aan op de vraag van de markt
Uiteraard beweegt de profilering mee met de (vraag in) de markt. Blijf als opleiding steeds op zoek gaan naar de meest passende combinatie van wat jullie afgestudeerden te bieden hebben en waar het werkveld om vraagt.

  1. Welke ontwikkelingen zie je in de markt en hoe sluiten jullie hierop aan?
  2. Welke marktkansen zien jullie voor de studenten?
  3. Wat maakt jullie als opleiding een gesprekspartner in de markt?

Wil je inspirerende voorbeelden van andere opleidingen zien of wil je weten hoe je een sterke profilering ontwikkelt? In de curriculummethodiek ‘Eduview’ die we op dit moment aan het ontwikkelen zijn, geven we mooie voorbeelden uit de praktijk en nemen we je stapsgewijs mee in een werkwijze om tot een heldere visie te komen. De methodiek is ondersteunend aan de bijbehorende tool.

Nieuwsgierig naar de tool en methodiek? Maak vrijblijvend een afspraak of bekijk de website.

Bronnen

Bulotaite, N. (2003). University Heritage – An institutional tool for branding and Marketing. Higher Education in Europe.
Curtis, T., Abratt, R., & Minor, W. (2009). Corporate brand management in higher education: the Case of ERAU, Journal of Product and Brand Management, 18(6), 404-413. http://dx.doi.org/10.1108/10610420910989721
Gopalan, S., Pagiavalas, N., & Jones, T. (2008). Branding MBA programs: Are they sufficiently related to an institution‘s strategy? Proceedings of the Academy of strategic Management, Allied Academies
International Conference, 7 (20), 14-19.
Gupta, M., & Singh, P. (2010). Marketing and branding higher education: Issues and challenges, Review of Business Research, 10(1), 46-53.
Judson, K.., Aurand, T., Gorchels, L., & Gordon, G. (2009). Building a university brand from within: university administrators‘ perspectives of internal branding, Services Marketing Quarterly, 30 (1), 54-68. http://dx.doi.org/10.1080/1533296082467722.
Ind, N. (2004). The Corporate Brand. London: Macmillan Business.
Woyo, E., Halimani, H., Gwavuya, F. (2014). ‘Brand Reputation Management within the Higher Education Sector: A Review of the Literature on Higher Education Brand Reputation Management” International Research Journal Of Marketing.

Liza Peeters-Goos

Liza Peeters-Goos

Auteur

Schrijf je in voor onze wekelijkse blog

Zin en onzin van onderwijsvernieuwing

Zin en onzin van onderwijsvernieuwing

  1+1=11 Onlangs had ik een interview met Tjip de Jong over zijn nieuwste boek 1+1=11 over de zin en onzin van onderwijsvernieuwing. Tjip bespreekt wekelijks in zijn Tjipcast nieuwe antwoorden en ongewone perspectieven op taaie vragen die hij tegenkomt in de...

Lees meer
We mogen elkaar weer zien!

We mogen elkaar weer zien!

  Tips voor het weer-zíen van teams.  De meeste onderwijsinstellingen zijn druk met het vormgeven van het anderhalve meter onderwijs dat na de zomer gaat plaatsvinden. Een enorme uitdaging op allerlei fronten. Sommige instellingen of opleidingen zien de kans...

Lees meer
Opstarten na Corona

Opstarten na Corona

  Tien pedagogische tips om je studenten weer welkom te heten Al twee maanden lang zijn onze studenten vrijwel niet meer fysiek betrokken bij ons onderwijs. Onderwijs en begeleiding vinden voor de meesten plaats op afstand en als we in het nieuwe schooljaar weer...

Lees meer

Programmatisch Toetsen: Waarom En Wat Is De Ervaring In De Praktijk?

Programmatisch Toetsen: Waarom En Wat Is De Ervaring In De Praktijk?

Programmatisch Toetsen: Waarom En Wat Is De Ervaring In De Praktijk?

Afgelopen jaren is er naast de beslisfunctie steeds meer aandacht voor de leerfunctie van toetsen (ook wel formatief evalueren genoemd). Door de focus te leggen op ‘leren en verbeteren’, in plaats van ‘zakken en slagen’, ligt er meer nadruk op feedback en de ontwikkeling van de student. Ondanks deze positieve ontwikkeling, zien opleidingen nog steeds dat studenten toewerken naar één toets(moment). In het hbo zie je nu een nieuwe toetsvorm die inspeelt op dit vraagstuk: programmatisch toetsen.

Wat is programmatisch toetsen

Bij programmatisch toetsen wordt het toetsprogramma doelbewust vormgegeven met het idee dat geen enkele beoordeling of toets perfect is maar dat het geheel wel de perfectie benadert. Zie ook deze blog van Cilia. Programmatisch toetsen is gericht op het ontwerpen van toetsprogramma’s die zowel de leerfunctie als de beslisfunctie optimaliseren om uiteindelijk het studiesucces te bevorderen (Van der Vleutel, Schuwith, Driessen, Govaerts & Heenemans, 2015). 

Om een valide oordeel te geven over het functioneren van de student, wordt er gedurende het leerproces betekenisvolle en zinvolle informatie verzameld over de competentieontwikkeling van de student. Bij programmatisch toetsen wordt er geen oordeel gegeven op basis van te weinig gegevens. Hoeveel gegevens je nodig hebt, hangt af van de zwaarte van de beslissing die wordt genomen. Gedurende het leerproces krijgen de studenten continue informatie over hun ontwikkeling en weten zij wat er nog nodig is om hun leerproces (onder begeleiding) te kunnen sturen tot de uiteindelijke definitieve beslissing. Studenten leren hierdoor niet alleen maar voor de toets, maar ook van de toets.

Van der Vleuten & Schuwith, 2005, 2010

 

Wat is de ervaring in de praktijk?

Marjo Maas, docent en één van de initiators van programmatisch binnen de opleiding Fysiotherapie van de HAN vertelt over haar ervaring met programmatisch toetsen bij haar opleiding.

Waarom programmatisch toetsen?
Tot voor kort bestond ons toetsprogramma uit summatieve toetsen die afgenomen werden na afloop van een onderwijsperiode. Het oordeel over de competentie-ontwikkeling was enkel gebaseerd op een momentopname vanuit een beperkt perspectief op hun ontwikkeling. Bovendien was de leerfunctie van het toetsprogramma laag. De toets werd enkel beschouwd als de afsluiting van het leerproces.

Wat hebben jullie gedaan?
Het afgelopen jaar hebben we in een pilot programmatisch toetsen uitgetest en geïmplementeerd in jaar 2 met de bedoeling volgend jaar volledig over te gaan met programmatisch toetsen. Het toetsprogramma wordt ondersteund door een digitaal portfolio waarin kwantitatieve en kwalitatieve feedback wordt verzameld op initiatief van de student. In het digitaal portfolio zijn feedbackformulieren beschikbaar die de student kan gebruiken om zichzelf te toetsen, om feedback te vragen aan peers, docenten, patiënten en anderen.

Wat zijn de eerste ervaringen?
De eerste ervaringen met programmatisch toetsen zijn positief. Studenten gaan op eigen initiatief aan de slag met het verzamelen van feedback. Toch vraagt het proces van feedback vragen, ontvangen, accepteren en gebruiken aandacht (Harrison, Könings, Schuwith, Wass & van der Vleuten, 2014):

  • studenten vragen gemakkelijker feedback van peers dan aan studenten of werkveldbegeleiders (Maas, Sluijsmans, van der Wees, Heerkens & Nijhuis-van der Sanden, 2014);
  • feedback van de docent wordt niet gezien als een ‘leermoment’, maar als een ‘beoordelingsmoment’ en studenten gunnen zichzelf niet de mogelijkheid om van fouten te leren (Sluijsmans & Kneyber, 2016);
  • tot slot voelen docenten zich handelingsonbekwaam in de wijze waarop zij studenten feedback moeten geven. Bij de feedback op het handelen docenten vooral hun best om het ‘slagen’ voor de student zo groot mogelijk te maken, waardoor de student de eigen regie op- en verantwoordelijkheid voor het leerproces (onbedoeld) verliest (Ten Cate, Kusurkar &Williams, 2011).

Kortom, hoewel we erg enthousiast zijn over de verandering die we bij studenten tot op heden merken, zijn we er nog niet. Programmatisch toetsen is geen oplossing voor de paradigmashift die nodig is om studenten écht de focus te laten leggen op het leerproces. De overgang van toetscultuur naar feedbackcultuur vraagt ander gedrag van studenten en docenten, en een leeromgeving die deze cultuur stimuleert.

Kennissessie programmatisch toetsen

Ben je zelf aan het experimenteren met programmatisch toetsen, benieuwd geworden naar programmatisch toetsen en heb je behoefte om ervaringen te delen met andere onderwijsprofessionals uit het land? 21 november organiseren wij op het High Impact Teaching event een kennissessie programmatisch toetsen. Dominique Sluijsmans vertelt je er alles over in deze kennissessie. Ook Marjo Maas en andere ervaringsdeskundigen zijn 21 november aanwezig om hun ervaringen met je te delen.

Literatuur

Harrison C., Könings K., Schuwirth L., Wass, V., & van der Vleuten C. (2014). Barriers to the uptake and use of feedback in the context of summative assessment. Adv Heal Sci Educ. 20(1):229-245.

Sluijsmans D, & Kneyber R. (2016). Toetsrevolutie: naar een feedbackcultuur in het voortgezet onderwijs. 43-58

Ten Cate O., Kusurkar R., & Williams G. (2011). How self-determination theory can assist our understanding of the teaching and learning processes in medical education. Med Teach.33(12):961-973.

Van Der Vleuten, C., Schuwirth, L., Driessen, E., Govaerts, M., & Heeneman, S. (2015). Twelve tips for programmatic assessment. Med Teach. 37:641-646.

 

Liza Peeters-Goos

Liza Peeters-Goos

Auteur

Schrijf je in voor onze wekelijkse blog

De overeenkomst tussen een alpentocht en online leren…

De overeenkomst tussen een alpentocht en online leren…

  Lieve lezer Bij het verschijnen van deze blog ben ik nét gestart met mijn solohike door Zwitserland. Letterlijk! Vanochtend om 9 uur ben ik gestart met mijn tocht over de Via Alpina, een route die mij de komende maand leidt van Oost naar West-Zwitserland....

Lees meer
Moet je dat wel willen… je eigen team coachen?

Moet je dat wel willen… je eigen team coachen?

  Zelfsturende teams en teamcoaching zijn ‘hot’. Trainingen genoeg die je leren hoe je het rendement en de effectiviteit van je team bevordert, hoe je zelfsturing creëert en eigenaarschap vergroot. Maar kan het überhaupt wel: je eigen team coachen? Teams hebben...

Lees meer
Relatie, relatie, relatie…

Relatie, relatie, relatie…

  Alle scholen hebben de afgelopen weken hard gewerkt om de Corona-richtlijnen voor het nieuwe schooljaar op te stellen. Hoeveel mensen mogen er tegelijk in het gebouw zijn; hoeveel passen er in een klaslokaal en wat zijn de richtlijnen voor het offline en online...

Lees meer

Wat doet stress met ons brein?

Wat doet stress met ons brein?

Wat doet stress met ons brein?

Lekker aan het genieten? Verdiend! Kun je je de laatste weken voor de zomerstop nog herinneren? Stress…

Een overvolle agenda, vergaderingen, lessen voorbereiden, nakijken, het huishouden, sporten en dan nog alle bezoekjes aan vrienden en familie. Dit kan aardig wat stress opleveren. Om echt te ontstressen ben je hopelijk op dit moment aan het genieten van een welverdiende vakantie.

Maar zoals aan alle leuke dingen, komt ook aan onze vakantie weer een einde. We zitten dan weer snel in ons oude ritme. Om niet weer in die stress-valkuil te stappen is het belangrijk dat je nieuwe dingen onderneemt. Daag die prefrontale cortex uit! Spring uit je stoel en beweeg! Luister naar muziek, doe eens iets geks. Doe dit vooral ook nadat je straks ook weer bent opgestart. En doe dit vooral ook met je studenten.

Fijne vakantie nog!

Liza Peeters-Goos

Liza Peeters-Goos

Auteur

Schrijf je in voor onze wekelijkse blog

De overeenkomst tussen een alpentocht en online leren…

De overeenkomst tussen een alpentocht en online leren…

  Lieve lezer Bij het verschijnen van deze blog ben ik nét gestart met mijn solohike door Zwitserland. Letterlijk! Vanochtend om 9 uur ben ik gestart met mijn tocht over de Via Alpina, een route die mij de komende maand leidt van Oost naar West-Zwitserland....

Lees meer
Moet je dat wel willen… je eigen team coachen?

Moet je dat wel willen… je eigen team coachen?

  Zelfsturende teams en teamcoaching zijn ‘hot’. Trainingen genoeg die je leren hoe je het rendement en de effectiviteit van je team bevordert, hoe je zelfsturing creëert en eigenaarschap vergroot. Maar kan het überhaupt wel: je eigen team coachen? Teams hebben...

Lees meer
Relatie, relatie, relatie…

Relatie, relatie, relatie…

  Alle scholen hebben de afgelopen weken hard gewerkt om de Corona-richtlijnen voor het nieuwe schooljaar op te stellen. Hoeveel mensen mogen er tegelijk in het gebouw zijn; hoeveel passen er in een klaslokaal en wat zijn de richtlijnen voor het offline en online...

Lees meer

Waarom hebben studenten liever passief onderwijs? (deel 5)

Waarom hebben studenten liever passief onderwijs? (deel 5)

Waarom hebben studenten liever passief onderwijs? (deel 5)

In mijn blogserie geef ik antwoord op de vraag: ‘Wat is er nodig om proactieve studenten te krijgen?’ In deze blog neem ik jullie mee in de inzichten die ik heb opgedaan én bespreek ik de stelling ‘hoe meer frustratie, hoe proactiever je bent’.

DE ‘SAMENVATTING’

Een jaar geleden scheef ik mijn eerste blog in de serie. Toen was de boodschap: stel je zienswijze ter discussie én leer studenten dat er geen kant en klare antwoorden zijn. Alleen op deze manier daag je studenten uit om op niveau mee te doen met een discussie. Ik eindigde met een waarschuwing: studenten zullen eerst gefrustreerd raken over deze manier van onderwijs. 10 juli vervolgde ik mijn blogserie met een kleine bijstelling. Mijn conclusie was namelijk iets te kort door de bocht. De vraag is namelijk waar deze ‘boze’ reactie vandaan komt. Jullie wezen me erop dat ongeloof en boosheid vaak te maken hebben met een ander dilemma, namelijk dat studenten nog onvoldoende vertrouwen hebben in hun eigen competentie en de overtuiging ‘ertoe te doen’. Oftewel als we willen dat studenten kritische vragen stellen, zelf aan de slag gaan en komen met innovatieve oplossingen, dan moeten we als docenten hen ook het vertrouwen geven dat zij dit kunnen. In de blog van 9 september heb ik inzichten uit voorgaande blogs samengevat in onderstaand model:

22 januari vulde ik dit model aan met de kennis die we hebben uit onderzoeken over leiderschap. Het gesprek over ‘passieve studenten’ kan namelijk ook wel gaan over ‘passieve docenten’ of beter nog ‘passieve mensen’.  Als we kijken naar onderzoeken over leiderschap, dan zien we dat het de kunst is dat je als leidinggevende (én dus ook als docent) duidelijk bent over welke normen en afspraken wél vastliggen én tegelijkertijd mensen daarin actief laat participeren. Dus niet ‘met de armen op de rug onderwijzen’, maar een balans tussen ‘leiden’ en ‘actief participeren’.

Tot dusver de samenvatting.

Nu begeleid ik in mijn werk veel curriculumontwikkeltrajecten. In deze trajecten zie ik dat bij onderwijsprogramma’s waar het geheel is dichtgetimmerd met toetsen en verplichtingen de proactieve houding van studenten wordt doodgeslagen. Hoe komt dit?

Hoe je passiviteit organiseert

Inge Wolsink, promovendus arbeids- en organisatiepsychologie aan de Universiteit van Amsterdam, onderzocht welke organisatiestructuur een proactieve houding stimuleert (2017). Wolsink zag in haar onderzoek dat de organisatiestructuur van grote invloed is of iemand een proactieve houding laat zien. In bedrijven waar het behalen van targets en het boeken van direct resultaat voorop staat, zag zij dat een groot deel van de mensen zich voornamelijk liet motiveren voor deze directe en zichtbare beloning. Deze medewerkers stellen zich vaak passief op: ze doen hun werk prima, maar ze zijn veelal weinig op de verandering en de toekomst gericht. Een proactieve houding, oftewel ‘het komen met nieuwe ideeën en het stellen van kritische vragen met als doel de organisatie beter te maken’, werd in dit soort omgevingen weinig gezien. Ook de inhoud van de werkzaamheden zijn belangrijk. In sectoren waar de focus op basistaken groot is, wordt een proactieve houding niet gestimuleerd.

Zouden we deze kennis kunnen doortrekken naar het onderwijs? Zou je dan kunnen zeggen dat een onderwijsaanpak waarin vooral de nadruk ligt op het aanleren van basisvaardigheden en reproductieve toetsen, geen goede stimulans zijn voor een proactieve houding van de student? En als we er vanuit gaan dat een proactieve houding ontstaat als studenten iets willen verbeteren, hoe ziet dit er dan uit? Ligt de nadruk in het onderwijs niet veel meer op presteren dan op het leren en het verbeteren?

Het onderzoek van Wolsink brengt echter nog een heel nieuw perspectief aan het licht. Zij ontdekte namelijk dat mensen die gevoeliger zijn voor negatieve emoties zich vaker proactief opstellen. Wie zich sneller ergert, is eerder geneigd oplossingen te zoeken. Nu kom ik toch weer terug bij mijn eerste blog: Want zou het, vanuit deze redenering, dan niet logisch zijn dat als we proactieve studenten willen, zij gewoon eerst door een fase van ‘frustratie’ moeten? Dus dat we hen die kans ook moeten geven en vooral dus moeten doorzetten en het echt anders blijven doen? Ik ben benieuwd naar jullie reactie.

Wolsink, I. (2017). Attention! An affective approach to anticipated action: Cognitive, affective, and motivational processes underlying proactive behavior [details]  https://pure.uva.nl/ws/files/19178980/Thesis.pdf

Liza Peeters-Goos

Liza Peeters-Goos

Auteur

Schrijf je in voor onze wekelijkse blog

Wat doet stress met ons brein?

Wat doet stress met ons brein?

  Lekker aan het genieten? Verdiend! Kun je je de laatste weken voor de zomerstop nog herinneren? Stress… Een overvolle agenda, vergaderingen, lessen voorbereiden, nakijken, het huishouden, sporten en dan nog alle bezoekjes aan vrienden en familie. Dit kan aardig...

Lees meer

Vul je emailadres en je naam in

om de  casestudy te bekijken

You have Successfully Subscribed!

Vul je emailadres en je naam in

om de casestudy te bekijken

You have Successfully Subscribed!