GROOT denken en klein beginnen

GROOT denken en klein beginnen

Cilia

Wijze lessen van een groot leider!

Het is alweer een jaar geleden dat ik de film Invictus heb gezien. Een film van regisseur Clint Eastwood uit 2009 die gebaseerd is op het leven van Nelson Mandela nadat hij na lang gevangenschap de president van Zuid-Afrika wordt. Het was een opdracht voorafgaand aan ‘een 24 uurs’ met mijn collega’s van OAB Dekkers én de Veranderbrigade in het kader veranderkunde en leiderschap daarin.

Mandela wil een Rainbow Nation starten en dat betekent dat hij, als leider, een grote verandering vanuit de bedoeling te weeg moest gaan brengen. We kregen, voorafgaand aan de 24 uurs, de opdracht om filmfragmenten te selecteren waarin we Mandela als veranderaar zagen optreden; ‘Wat voor leider c.q. veranderaar was Nelson Mandela?’ en ‘hoe probeerde hij zijn land om te buigen naar gelijkheid?’ waren de vragen die we ons daarbij stelden.

Deze film heeft mij veel geleerd als het gaat om veranderprocessen. Met name hoe belangrijk de rol van de leider is. Mandela wilde een regenboogmaatschappij en liet mij voorbeeldgedrag zien dat volgens mij essentieel is in leiding geven aan veranderprocessen. Ik neem je mee in de belangrijkste inzichten:

  • Zie dat je vandaag al kan handelen hoe je het morgen wilt hebben. We willen van A naar B, maar wel volgens de principes van B. Als je bijvoorbeeld als team je onderwijs wilt veranderen begin er dan morgen mee, met kleine stapjes. Het gaat om gedragsverandering. Mandela dacht niet in systemen, blauwdrukken of procedures maar startte met experimenteren. Altijd daarbij voor ogen houdend; wat is de bedoeling, de essentie, welke patronen zitten in de weg en moeten doorbroken worden.
  • Wees als leider een rolmodel. Mandela verstond de kunst om zelf het grote voorbeeld te zijn van de bedoeling. Hij was de verpersoonlijking van de bedoeling, het grote voorbeeld van de regenboogmaatschappij. Je zag hem dit gedrag vanaf het begin zichtbaar maken.
  • Toon moed en houd vol. Het is moeilijk om je gedrag te veranderen. Geef niet op, doe het samen door elkaar te enthousiasmeren, steunen en complimenteren.
  • Fouten maken mag, probeer!
  • Er zijn geen verliezers. De kunst is om geen partijen te onderscheiden maar samen te gaan voor de bedoeling.

Het volgende fragment uit de film Invictus illustreert heel mooi hoe Mandela als rolmodel anderen inspireert om het grote doel B de regenboogmaatschappij te starten, in het hier en nu met kleine stappen en successen. Mijn collega Jet heeft dit voorbeeld al eens laten zien maar ik kan er geen genoeg van krijgen:

Wie heeft jou geïnspireerd als het gaat om leiderschap en welke wijze les heb je daaruit geleerd? Ik hoor het graag in aanloop naar ons HIT-Event op 21 november 2019 waar leiderschap een van de thema’s is.

Verslaafd aan organiseren

Ontdek de 8 sluipmoordenaars die verandering tegenhouden.

Cilia de Jong

Cilia de Jong

Auteur

Schrijf je in voor onze wekelijkse blog

Sint, Kerst en… Functioneringsgesprekken

Sint, Kerst en… Functioneringsgesprekken

  Het zit er weer aan te komen …. de jaarlijkse stress aan het eind van het jaar, waar menig medewerker slecht van slaapt ; het functioneringsgesprek, het voortgangsgesprek, het startgesprek of welke andere naam er ook aan gegeven wordt. Waarom werkt dit...

Lees meer
WAAROM HETZELFDE DOEN, ALS HET OOK LEUKER KAN?

WAAROM HETZELFDE DOEN, ALS HET OOK LEUKER KAN?

  Je geeft inmiddels al zo’n drie maanden les (in dit studiejaar). Laten we eerlijk zijn, hoe vaak komen de studenten zuchtend de klas binnen met de vraag waarom ze deze les hebben? Of dat ze zich tijdens de les verschuilen achter de laptop? We willen graag dat...

Lees meer
Leerkracht!!!

Leerkracht!!!

  Veel opleidingen zijn aan het worstelen met het verschil tussen individueel leren en gepersonaliseerd leren. Het filmpje van Peter Heerschop heeft mij geraakt en laat mij zien dat leerlingen/studenten samen leren, elkaar daarvoor ook nodig hebben en...

Lees meer

Slaap er eens niet een nachtje over

Slaap er eens niet een nachtje over

Cilia

Een actieve manier om methodisch creatief te denken

In november 2018 schreef ik een blog met de titel ‘Vastgelopen? Trek er op uit’. Een pleidooi meer te gaan lopen als je je brein wilt activeren om oplossingen te vinden. Lopen bevordert onder anderen je creatief denken, verlaagt je stressgevoel en verhoogt je productiviteit (Erik Scherder, 2017).

Een van de reacties die ik toen op mijn blog kreeg was:

Leuk om te zien dat wanneer je ‘vastloopt’ lopen de oplossing is. Vastlopen is een belangrijke stap in het creatieve proces. Het vraagt om het zoeken naar een oplossing. Creatief denken! Die periode van “niets doen’ noemen we in het creatieve proces ook wel de incubatietijd. Je doet schijnbaar niets maar er gebeurt toch wat! Goed idee om dan te gaan lopen. Wat mij betreft een pleidooi voor lummelen, niets doen of er een nachtje over slapen!’

Die laatste zin intrigeerde mij. Professionals met creatieve denkvaardigheden hebben we hard nodig om in onze snel veranderende wereld met ongekende mogelijkheden te kunnen ondernemen. Maar in het onderwijs houden we niet zo van lummelen en niets doen. De vraag die rijst is: hoe kan ik het creatieve denkproces actief stimuleren in de incubatietijd zonder het gevoel te krijgen beperkt te zijn? Is er een methode?

Al zoekende kwam ik op het boek Brainstormen van Koen de Vos (De Vos, 2017). De componenten van creatief denken komen volgens hem overeen met het brainstormproces. Al lezende werd ik steeds enthousiaster over methodisch brainstormen. Ik wil het jullie dan ook van harte aanbevelen Ga dit boek gebruiken om denkprocessen uit te lokken bij jezelf, je team en bij studenten. De inhoud is niet nieuw en ook niet moeilijk, maar wel gedegen, praktisch en goed onderbouwd. Een korte impressie:

Het brainstormproces bestaat grofweg uit drie fasen. Elke fase heeft een specifiek doel:

Probleemfase: leidt tot een vraag

Fase één moet leiden naar een eenvoudige, concrete en inspirerende vraag. De deelnemers trachten te snappen waar het over gaat, formuleren het probleem en geven hun goedkeuring om mee te werken. Dat kan er zo uitzien:

  1. Briefing door de probleemeigenaar.
  2. Deelnemers stellen vragen ter verduidelijking.
  3. De deelnemers formuleren het probleem/de vraag zoals zij het begrijpen. Op die manier ontstaat een gesprek over wat nu precies de vraag is. Vraagformulering begint met bv.
    • Hoe kunnen we…..
    • Bedenk/ontwerp …..
    • Bedenk verschillende manieren om….
    • Op welke manier kunnen we……
  4. Daaruit ontstaat één vraagformulering, bv. ‘Hoe kunnen we…. of bedenk verschillende manieren om….

Divergentie: leidt tot een lijst met ideeën

De tweede fase mikt op een lange bonte lijst met: grote ideeën, concrete ideeën, kleine ideeën, vage ideeën, halve opmerkingen, hints, zaadjes van ideeën, volledig uitgeweekte ideeën, bekende en logische ideeën, nieuwe en vreemde ideeën, ongelofelijk ambitieuze projecten. Hoe langer de lijst, hoe beter.

Hier gelden de volgende 4 spelregels:

Stel je oordeel uit. Geen kritiek. Ideakillers (door opmerkingen of lichaamstaal) zijn ten strengste verboden. Alle ideeën worden aanvaard en genoteerd.
Streef naar kwantiteit en variatie. Bedenk zoveel mogelijk ideeën. Oefening baart kunst. Dat verhoogt de kans op een topidee. Geef dus niet te snel op.
Freewheel. Spring gerust van de hak op de tak. Wordt het chaotisch? Verloopt het hectisch? Prima zo. Wilde ideeën zijn toegestaan.
Hitchhike. Blijft niet in je hoofd hangen. Lift mee op andermans ideeën.

Convergentie: selectie afgewerkte ideeën

De convergentiefase heeft tot doel de ideeën te kneden tot een of enkele concepten/oplossingen die passen bij de vraagstelling.
De convergentiefase bestaat weer uit 4 stappen: selecteren, ontwikkelen, evalueren en actie.
Er staan in het boek van Koen de Vos verschillende technieken bij elke stap. Ik heb er bij elke stap één gekozen.

Selecteren. Hits. Geef alle deelnemers een aantal stemmen. Laat alle deelnemers stemmen en de ideeën met de meeste stemmen gaan door.
Ontwikkelen. POMO. Maak een eerste uitwerking van het idee door de volgende vragen te beantwoorden:

POMO
P
luspunten: wat zijn de voordelen/sterktes van het idee? Wat levert het op?
Optimaliseren: hoe kunnen we de voordelen nog versterken?
Minpunten: wat zijn de nadelen/zwaktes van het idee? Welke problemen/moeilijkheden creëert het idee?
Ombuigen: hoe kunnen we de nadelen en moeilijkheden oplossen, elimineren of omvormen tot voordelen?

Ieder idee wordt gepresenteerd.

Evalueren. Criteriabox. Aan welke criteria moet de idee voldoen om uitgewerkt te gaan worden. Formuleer criteria en laat iedereen alle ideeën scoren. Het idee met de hoogste score wordt uitgewerkt.
Actie! Roadmap. Visualiseer het eindpunt of de realisatie van het idee. Visualiseer de stappen terug tot het moment van de brainstorm. Stel deze stappen voor op een visuele manier.

Dit is een kleine selectie uit vele praktische mogelijkheden die De Vos in zijn boek Brainstormen beschrijft.

Mocht je meer willen weten over het stimuleren van creatieve denkvaardigheden of heb je behoefte aan een brainstormsessie hierover? Laat het mij weten via het reactieveld. Hartelijke groet, Cilia.

Koen de Vos (2017). Brainstormen 2e editie.

Cilia de Jong

Cilia de Jong

Auteur

Schrijf je in voor onze wekelijkse blog

Sint, Kerst en… Functioneringsgesprekken

Sint, Kerst en… Functioneringsgesprekken

  Het zit er weer aan te komen …. de jaarlijkse stress aan het eind van het jaar, waar menig medewerker slecht van slaapt ; het functioneringsgesprek, het voortgangsgesprek, het startgesprek of welke andere naam er ook aan gegeven wordt. Waarom werkt dit...

Lees meer
WAAROM HETZELFDE DOEN, ALS HET OOK LEUKER KAN?

WAAROM HETZELFDE DOEN, ALS HET OOK LEUKER KAN?

  Je geeft inmiddels al zo’n drie maanden les (in dit studiejaar). Laten we eerlijk zijn, hoe vaak komen de studenten zuchtend de klas binnen met de vraag waarom ze deze les hebben? Of dat ze zich tijdens de les verschuilen achter de laptop? We willen graag dat...

Lees meer
Leerkracht!!!

Leerkracht!!!

  Veel opleidingen zijn aan het worstelen met het verschil tussen individueel leren en gepersonaliseerd leren. Het filmpje van Peter Heerschop heeft mij geraakt en laat mij zien dat leerlingen/studenten samen leren, elkaar daarvoor ook nodig hebben en...

Lees meer

Soms roep ik mijn ikken bij elkaar

Soms roep ik mijn ikken bij elkaar

Cilia

Herken je dit?

Je loopt lekker te struinen door je favoriete boekwinkel. Je ogen scannen de titels, je bladert door een boek, je leest samenvattingen op achterkanten. Na een tijdje kies je een boek dat je helemaal leuk lijkt. ‘Die ga ik kopen!’. Maar eenmaal in de rij bij de kassa komt dat stemmetje: ‘Zou je dat nou wel doen? Er liggen thuis nog zoveel ongelezen boeken. Misschien is het handig om die stapel eerst eens weg te werken voordat je weer een nieuw boek koopt’. En dan weer dat andere stemmetje: ‘Koop toch lekker, je hebt deze week hard gewerkt en dit heb je wel verdiend’. Ander stemmetje: ‘Niet doen, daar krijg je spijt van’. En voor je het weet leg je het boek terug en zie je van de koop af.

We dragen in ons leven verschillende ikken met ons mee. Waar we ook gaan en wat we ook doen. Of we nu alleen zijn of samen met anderen, die verschillende ikken bepalen wat we denken en hoe we ons gedragen.

Door een training groepsdynamiek die ik nog niet zo lang geleden heb gevolgd, ben ik me steeds meer bewust van dit fenomeen. Ik merkte bij mezelf maar ook bij anderen dat we onbewust beslissingen nemen of ons gedragen op een manier die we eigenlijk niet willen. ‘Ik wilde zeggen dat ik het niet doe, maar ik heb toch weer ja gezegd’. Of: ‘Ik had me voorgenomen om te gaan sporten maar ben toch niet gegaan’. Wie saboteert ons goede voornemen? Hoe komt het toch dat ik me steeds weer laat overhalen? Wie zijn die ikken en waarom zijn ze er?

Harrie Jekkers maakte er een mooi lied over:

Soms roep ik mijn ikken bij elkaar
Ik heb inmiddels al een aardig reservoir
Als ik dan vraag ‘Hé welke ik is eigenlijk waar?’
Ik ik ik ik ik ik, roepen m’n ikken dan door elkaar
En dan zwaai ik met mijn voorzitters hamer
Verzoek om stilte in mijn bovenkamer
Dan geef ik met een vorstelijk gebaar
’t Woord aan mijn ik van 9 jaar

Hij geeft in dit lied heel mooi aan wat ik in de afgelopen tijd bewust ben gaan doen. Ik ben bewust met mijn ikken in mijn hoofd aan de slag gegaan. Ik neem de tijd om stil te staan bij de dialoog die zich in mijn hoofd afspeelt.

Hoe ik dat doe?

Nu, dat heb ik niet zelf bedacht want er staan prachtig voorbeelden beschreven in hoofdstuk 4 van het boek: Ik (k)en mijn ikken (Brugman e.a, 2010).

Bijvoorbeeld:

  • Neem drie stoelen (of een bank) en ga op de middelste stoel (in het midden) zitten.
  • Formuleer een vraag of dilemma die in je hoofd speelt. De twee zitplaatsen links en rechts staan voor een beslissing: ja, ik doe het is bijvoorbeeld links en nee, ik doe het niet rechts.
  • Ga eerst, nadat je je vraag duidelijk hebt, naar de kant die het sterkst aanwezig is.
  • Concentreer je op die stem en laat hem helemaal uitpraten. Dit doe ik meestal hardop en schrijf uiteindelijk de argumenten op.
  • Dan ga ik naar de andere kant en doe hetzelfde. Neem de tijd!
  • Ga daarna in het midden zitten en constateer dat het allemaal van jou is en waar is.
  • Wat was voor jou nu het meest waardevol wat gezegd is. Wat concludeer je?

Voice dialogue, in dialoog met je ikken, is een krachtige methode om jezelf met al je kanten beter te leren kennen. Het helpt om de dialoog in je hoofd te regisseren zodat niet altijd de dominante ik het woord neemt. Zodat die ik aan het woord komt die vaak wat stiller is, maar waar je misschien wel meer naar wilt gaan luisteren. Dat zijn soms ook de ikken waarvan je zegt: ‘Dat vind ik moeilijk’. Maar waarvan je weet dat het wel goed voor je is om naar ze te luisteren. Dat andere handelen vergt soms wat oefening, aanmoediging en reflectie. En dan is het fijn dat iemand je helpt.

Ten slotte is deze werkvorm ook goed te gebruiken bij het coachen van je collega of studenten. Veel succes als je ermee aan de slag gaat.

Bron: Karin Brugma, Judith Budde, Berry Collewijn (2010). Ik (k)en mijn ikken.

Cilia de Jong

Cilia de Jong

Auteur

Schrijf je in voor onze wekelijkse blog

Sint, Kerst en… Functioneringsgesprekken

Sint, Kerst en… Functioneringsgesprekken

  Het zit er weer aan te komen …. de jaarlijkse stress aan het eind van het jaar, waar menig medewerker slecht van slaapt ; het functioneringsgesprek, het voortgangsgesprek, het startgesprek of welke andere naam er ook aan gegeven wordt. Waarom werkt dit...

Lees meer
WAAROM HETZELFDE DOEN, ALS HET OOK LEUKER KAN?

WAAROM HETZELFDE DOEN, ALS HET OOK LEUKER KAN?

  Je geeft inmiddels al zo’n drie maanden les (in dit studiejaar). Laten we eerlijk zijn, hoe vaak komen de studenten zuchtend de klas binnen met de vraag waarom ze deze les hebben? Of dat ze zich tijdens de les verschuilen achter de laptop? We willen graag dat...

Lees meer
Leerkracht!!!

Leerkracht!!!

  Veel opleidingen zijn aan het worstelen met het verschil tussen individueel leren en gepersonaliseerd leren. Het filmpje van Peter Heerschop heeft mij geraakt en laat mij zien dat leerlingen/studenten samen leren, elkaar daarvoor ook nodig hebben en...

Lees meer

Decision-driven data collection

Decision-driven data collection

Cilia

In de maand januari heb ik met veel aandacht de drie blogs van Dominique Sluijsmans gelezen over formatief toetsen met de titel: Neem formatief niet te snel voor lief: Tien lessen van Dylan Wiliam. Een aanrader voor iedereen die zich bezighoudt met curriculumontwerp en de betekenis en plaats van de toetsing hierin.

Eén les wil ik er graag uitlichten namelijk: het type beslissing die je als docent wilt nemen bepaalt de dataverzameling en niet andersom.

We hangen in het onderwijs soms zware beslissingen aan toetsen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan het bindend studieadvies (BSA). Op basis van een aantal summatieve toetsen, waarmee studenten de benodigde studiepunten kunnen behalen, nemen we een beslissing over de studievoortgang van de studenten. Maar doen we studenten niet te kort door deze beslissingen te baseren op basis van een paar toetsen waarvan we soms niet precies weten wát ze voorspellen? Hebben we voldoende en de juiste informatie verzameld om deze belangrijke beslissing te nemen over de toekomst van studenten?

De les van Dylan Wiliam verwoord door Dominique Sluijsmans:

“Formatief handelen richt zich op het verzamelen van informatie die nodig is om een bepaalde beslissing over de vervolgstappen in het leren van studenten te nemen. Er is sprake van doelgericht in plaats van toetsgericht handelen. De verzamelde informatie dient docenten handvatten te geven waar studenten staan en welke vervolgstappen nodig zijn (tijdens een les of over lessen heen). De verzamelde informatie wordt pas bewijs als deze worden gebruikt een bepaalde claim te onderbouwen (bijvoorbeeld: Hebben studenten de juiste voorkennis om taak X of Y te kunnen uitvoeren?). Docenten hebben informatie van hoge kwaliteit nodig om deze beslissingen goed te kunnen nemen. Dit betekent dat zij in staat moeten zijn studenten de juiste stimuli te geven zodat de gewenste response wordt opgeroepen, waarbij de kwaliteit van de stimulus de kwaliteit van de response zal bepalen. De kwaliteit van goede vragen/opdrachten is dus bepalend voor de wijze waarop studenten zullen antwoorden. Vragen zijn bedoeld om studenten aan het denken te zetten en informatie te genereren. Zonder de juiste informatie bestaat het risico dat er onjuiste conclusies worden getrokken (‘Studenten die hun hand opstaken gaven het goede antwoord dus ik kan verder met mijn les.’). Wiliam stelt dat in het onderwijs vaak de focus ligt op datagestuurd denken, waarbij de verzamelde data leidend zijn voor beslissingen. Deze wijze van informatieverzameling is vaak normgericht, verzameld op vastgestelde momenten en ook vaak maar gericht op een deel van het onderwezen curriculum. Voorbeelden van datagestuurd werken zijn de formeel georganiseerde proefwerken, gestandaardiseerde toetsen en deficiëntietoetsen. De resultaten van deze toetsen worden vervolgens gebruikt voor het nemen van beslissingen. Om formatief handelen kracht bij te zetten, pleit Wiliam voor een verschuiving van een focus op data-driven decision-making naar decision-driven data collection

De belangrijkste les die ik hieruit leer is dat je bij iedere (belangrijke) beslissing die je neemt in het onderwijs over de student stil zou moeten staan bij de vragen:

  • Welke beslissing moet ik hier nemen (Denk hierbij aan: Wat moet de student laten zien om een positief studieadvies voor deze opleiding te kunnen krijgen?)
  • Welke informatie heb ik nodig om een beslissing te kunnen nemen?
  • Hoe richt ik ons onderwijsprogramma in, middels formatieve toetsmomenten in de vorm opdrachten, toetsen, feedback, gesprekken, om voldoende informatie te genereren over de student om een valide en betrouwbare beslissing te kunnen nemen.

Vanuit de student gezien: ‘Hoe kan ik laten zien en aantonen dat ik voldoe aan de eisen die me gesteld worden’. Dit in plaats van: ‘Hoe zorg ik ervoor dat ik mijn toetsen en dus studiepunten behaal.’ 

De focus wordt op deze manier verlegd van het behalen van toetsen naar het leren van toetsen. De bijvangst van decision driven data collection is volgens mij dat studenten zich beter kunnen richten op leren. Ieder formatief toetsmoment levert namelijk informatie op die je weer kunt gebruiken in het vervolg je programma. Voorwaarde is natuurlijk wel dat die informatie geen cijfer is maar rijke feedback. Een hele uitdaging voor docenten, peers en begeleiders.

Formatieve toetsen, ook wel datapunten genoemd, worden ook wel eens vergeleken met een foto. Hoe meer pixels (datapunten) hoe duidelijker de foto wordt. Hoe completer het beeld, hoe betrouwbaarder de beslissing.

 

Toetsinformatie als pixels

Een toetsprogramma wordt doelbewust vormgegeven met het idee dat geen enkele beoordeling of toets perfect is maar dat het geheel wel de perfectie benadert (Van der Vleuten, 2016).

Van der Vleuten geeft, in een uiteenzetting over programmatisch toetsen ‘Programmatisch toetsen als motor voor professioneel leren (Sluijsmans & Segers, 2018 pag. 124 ev.)’ een paar handige spelregels om een toetsprogramma te ontwikkelen:

  1. geen zak-slaagbeslissing op basis van één datapunt
  2. er is sprake van een mix aan toetsmethoden
  3. het aantal benodigde datapunten is proportioneel gerelateerd aan de zwaarte van de beslissing.
  4. er is continu dialoog met de lerende door middel van feedback, om zelfsturing te bevorderen.
  5. het eindoordeel is een menselijk oordeel op basis van voldoende beoordelaarsexpertise.

Wat vind jij?

Ik ben nieuwsgierig naar jouw ideeën over toetsprogramma’s zoals ik hierboven heb geschetst. Heb je al ervaring met toetsprogramma’s? Wat levert het volgens jou op? Is het haalbaar binnen het onderwijs om dit te organiseren? Vind je dat deze manier van toetsen student meer uitdaagt om te leren van de toets? Graag je reactie.

Bron:

Dominique Sluijsmans & Mien Segers. Toetsrevolutie. Naar een feedbackcultuur in het hoger onderwijs (2018). 
Sluijsmans. Neem formatief niet te snel. Tien lessen van Dylan Wiliam

Cilia de Jong

Cilia de Jong

Auteur

Schrijf je in voor onze wekelijkse blog

Leerkracht!!!

Leerkracht!!!

  Veel opleidingen zijn aan het worstelen met het verschil tussen individueel leren en gepersonaliseerd leren. Het filmpje van Peter Heerschop heeft mij geraakt en laat mij zien dat leerlingen/studenten samen leren, elkaar daarvoor ook nodig hebben en...

Lees meer
GROOT denken en klein beginnen

GROOT denken en klein beginnen

  Wijze lessen van een groot leider! Het is alweer een jaar geleden dat ik de film Invictus heb gezien. Een film van regisseur Clint Eastwood uit 2009 die gebaseerd is op het leven van Nelson Mandela nadat hij na lang gevangenschap de president van Zuid-Afrika...

Lees meer

Vastgelopen? Trek er op uit

Vastgelopen? Trek er op uit

Cilia

Als ik op een dag als vandaag thuis werk aan een ‘denkklus’, vind ik mezelf regelmatig tussendoor met de hark in de hand bladeren vegend in de tuin of wandelend naar de stad om een boodschap te doen. Niet omdat die tuin of die boodschap belangrijk is, maar dat bewegen wel. Ik ben dan op een punt dat ik, zittend achter mijn computer, niet verder kom in mijn hoofd. Herken je dat ook?

Bij lastige vraagstukken heb ik het ook. Om er echt uit te komen ga ik steeds vaker, soms met een gesprekpartner, een lange wandeling maken in de mooie natuur. Tot voor kort dacht ik daar geen tijd voor te hebben, maar ik ben erachter gekomen dat dát een verkeerde gedachte is.

Het fenomeen ‘behoefte aan beweging tijdens een hoofdbrekende klus’ heb ik altijd al gehad. Tot voor kort noemde ik dat altijd ‘een uitvlucht zoeken’. Ik ging dan de ramen lappen, een stukje hardlopen of een muurtje schilderen. Tijdens dat bewegen bleef die klus in mijn hoofd rondspoken. Ik vond dat vaak vervelend, had het gevoel dat de klus me maar bleef achtervolgen. Maar nu denk ik daar anders over en zet ik dat bewegen bewust in.

Het is nu voor mij dé manier om tot betere prestaties en creatieve oplossingen te komen. Door het bewegen kan ik me beter focussen, krijg inzicht in wat er speelt en doe vaak goede ideeën op. Uiteindelijk scheelt het me tijd en irritatie. Is dit te verklaren? Jazeker. Kijk maar eens naar het onderstaande filmpje van Erik Scherder.

 

 

Dat lopen gezond is dat wisten we natuurlijk al. Mooi meegenomen dat het ook je creativiteit bevordert, het stressgevoel verlaagt en je productiviteit verhoogt. Wat zou het mooi zijn als we deze wetenschap vertalen naar activiteiten in ons onderwijs. Denk alleen al aan vergaderen of brainstormen tijdens een boswandeling. Waarvoor zouden we dat bewegen nog meer in kunnen zetten? Ben benieuwd naar jouw ideeën hierover.

Cilia de Jong

Cilia de Jong

Auteur

Schrijf je in voor onze wekelijkse blog

Sint, Kerst en… Functioneringsgesprekken

Sint, Kerst en… Functioneringsgesprekken

  Het zit er weer aan te komen …. de jaarlijkse stress aan het eind van het jaar, waar menig medewerker slecht van slaapt ; het functioneringsgesprek, het voortgangsgesprek, het startgesprek of welke andere naam er ook aan gegeven wordt. Waarom werkt dit...

Lees meer
WAAROM HETZELFDE DOEN, ALS HET OOK LEUKER KAN?

WAAROM HETZELFDE DOEN, ALS HET OOK LEUKER KAN?

  Je geeft inmiddels al zo’n drie maanden les (in dit studiejaar). Laten we eerlijk zijn, hoe vaak komen de studenten zuchtend de klas binnen met de vraag waarom ze deze les hebben? Of dat ze zich tijdens de les verschuilen achter de laptop? We willen graag dat...

Lees meer
Leerkracht!!!

Leerkracht!!!

  Veel opleidingen zijn aan het worstelen met het verschil tussen individueel leren en gepersonaliseerd leren. Het filmpje van Peter Heerschop heeft mij geraakt en laat mij zien dat leerlingen/studenten samen leren, elkaar daarvoor ook nodig hebben en...

Lees meer

Vul je emailadres en je naam in

om de  casestudy te bekijken

You have Successfully Subscribed!

Vul je emailadres en je naam in

om de casestudy te bekijken

You have Successfully Subscribed!