Het is weer koers!!!

door 10 nov 2020

Wat onderwijsmanagers van de wielrennerij kunnen leren.

Ook het wielrennen heeft een tijd lang stil gelegen als gevolg van de corona-perikelen. Maar als rechtgeaard wielerliefhebber ben ik de afgelopen weken alsnog verwend met een intensief inhaalprogramma van ongeveer alle belangrijke koersen. De Tour de France, Luik-Bastenaken-Luik, de Giro, de Ronde van Vlaanderen, de Vuelta; voor alle iconen van de wielersport werd uiteindelijk een plaatsje op de kalender gevonden.

Tijdens al deze koersen bemerkte ik dat ik voortdurend parallellen trok tussen wielerkoersen en mijn werk als onderwijsmanager. En ontstond er een beeld: wat kunnen wij onderwijsmanagers hiervan leren?

Onderstaand een aantal overwegingen.

  • Een team-trein als basis voor resultaat
    Wielerploegen proberen zo te koersen dat hun grote concurrenten eerst al het werk doen, waardoor ze zelf energie sparen om met een machtige eindspurt te winnen. De sprintploegen worden er zelfs zo op ingericht. Natuurlijk kunnen alle teamleden allemaal bijzonder goed meefietsen. Konden ze dat niet, dan zouden ze als team nooit gezamenlijk bij de finish komen en zou de ambitie om als sprintteam te scoren geen serieuze optie zijn. Eindeloos wordt er getraind om een treintje te maken. Verschillende wielrenners uit één ploeg doen om de beurt hun taak. Ze rijden beurt voor beurt op kop om hun kopman in de juiste positie af te zetten voor een eindsprint.
    • Zo kun je jouw team ook inzetten: allemaal een taak, om uiteindelijk het gewenste eindresultaat te realiseren. De behoefte om zelf te scoren wordt daarmee ingeruild voor het gevoel om samen te schitteren en te winnen. De afhankelijkheid van elkaar is evident en maakt dat het winnen een echt groepsgevoel geeft.

 

  • Als je demarreert, kijk je niet om
    Als een wielrenner wegsprint, dan kijkt hij pas na een kilometer om of hij echt de voorsprong heeft. Een wielrenner waagt, en heeft dan de volledige  focus op zijn eigen prestatie. De wielrenner kijkt niet op of om.
    • Met jouw team kun je dat ook doen: je start een project, en je gaat er vol voor. De eerste tijd kijk je als manager even niet om je heen, pas als je behoorlijk wat meters hebt gemaakt, ga je kijken hoe jouw project ervoor staat ten opzichte van het startpunt of de doelstelling. Want als je gelijk al gaat kijken, kom je nooit op gang, kom je nooit weg.

 

  • Kijk waar je naartoe gaat
    Daar waar je naartoe kijkt, daar ga je heen. Als een wielrenner te lang naar links kijkt, zullen zijn handen en daarmee zijn fiets volgen. Als een wielrenner kijkt naar de valpartij, dan ligt hij er bij. Als hij kijkt naar de ruimte buiten de valpartij, heeft hij grote kans om de kluwen kermende renners en gebroken fietsen te ontwijken.
    • Als manager kijk je dus niet naar de kermende kluwen, maar naar waar de ruimte ligt, waar de kans is. Want dan beweeg je er bijna automatisch naartoe.

 

  • Als je valt, ga je door
    Een voetballer die valt, schreeuwt om de dokter. Een wielrenner die valt, schreeuwt om zijn fiets. Wielrenners vallen vaak en hard. En staan weer op. Of ze nu in het prikkeldraad komen, botten breken, of onder de wonden zitten, ze stappen meteen weer op hun fiets. Want ze weten dat je alleen kunt winnen als je blijft fietsen. Vallen hoort erbij, fouten maken dus ook. Dat is niet erg, zolang je maar weer op de fiets stapt. Opgeven betekent verliezen, blijven fietsen betekent dat je nog kunt winnen.
    • Aan jou de taak om dit tussen de oren van je teamleden te krijgen.

 

  • Het hogere doel is heilig
    Chris Froome won een paar jaar geleden de Tour de France zonder ook maar één etappe te winnen. Het hogere doel, het winnen van de Tour, was belangrijker dan het winnen van losse etappes. Dé les is dat je niet alles hoeft te winnen om uiteindelijk de beste te zijn. Topwielrenners laten soms een etappe aan de ander, om later steun te krijgen bij het realiseren van hun eigen hogere doel: de eindoverwinning. 

 

  • Deel de verantwoordelijkheid
    Voorafgaand aan iedere koers of etappe wordt de tactiek besproken en ieders individuele rol en verantwoordelijkheid benoemd. De waterdrager, de klimspecialist, de wegkapitein … ze weten allemaal wat er die dag van ze verwacht wordt. Daarmee is de verantwoordelijkheid gedeeld en verdeeld en hangt het nu verder af van de ontwikkeling in de koers of er nog bijgestuurd moet worden. Die gedeelde verantwoordelijkheid vergroot het wij-gevoel en daarmee de kans op resultaat.
    • De vertaling naar de taak van een onderwijsmanager voor een effectief onderwijsteam moge duidelijk zijn.

 

  • Vier de teamsuccessen
    Geen heerlijker moment dan het vieren van een gewonnen koers. Hand van de burgemeester, mooie beker, en natuurlijk de Magnum Champagne die uiteraard gedeeld wordt met het hele team. Geen individuele prestatie maar een teamsucces! En de teammanager? Die staat op de achtergrond te genieten van het resultaat dat zijn ploeg heeft gerealiseerd en het vertrouwen dat hij heeft in haar of zijn ploeg.

 

Meer weten over coaching, teambuilding en het managen van onderwijsteams? Neem gerust contact met mij op!

3 Reacties

  1. Pieter

    Dag Peter,
    Wat mij al een lange tijd intrigeert is de regelmatige vergelijking tussen bedrijfsleven/onderwijs en de wereld van de sport. Deze vergelijkingen zijn echt dominant. Persoonlijk denk ik dat er misschien ook andere vergelijkingen mogelijk zijn. Naast de vele positieve overeenkomsten zijn er ook negatieve. De mentaliteit in de wereld van de sport is mij door de jaren heen steeds meer gaan tegenstaan. Persoonlijk raak ik meer geinspireerd door bijvoorbeeld de wereld van de kunst en cultuur. Of de wetenschap. Of door personen als Nelson Mandela, Maarten Luther King.

    Pieter van der Zee

    Antwoord
    • peter stam

      Dag Pieter,
      Ieder zij eigen inspiratiebron ! Helemaal eens. Over zowel Nelson Mandela als Martin Luther King zijn natuurlijk ook prachtige columns te schrijven als het gaat over leiderschap en (team)spirit.
      Zou je het leuk vinden om een gastcolumn over 1 van de twee te schrijven , of over de inspiratie die je ontleent aan de wereld van de kunst ??
      Hartelijke groet,
      Peter Stam

      Antwoord
      • Pieter van der Zee

        Jazeker. Ik zal je een column toesturen via je e-mail adres (binnen een of twee weken).
        Met vriendelijke groet Pieter

        Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Peter Stam

Peter Stam

Auteur

In mijn klas geen polonaise…

In mijn klas geen polonaise…

  In mijn klas geen polonaise… Goede docenten zijn cruciaal voor goed onderwijs. Dat is een algemeen aanvaard inzicht, waarbij docenten meer en meer worden gezien als zelfstandige professionals, die binnen de kaders van hun school professionele ruimte nodig...

Lees meer
Sint, Kerst en… Functioneringsgesprekken

Sint, Kerst en… Functioneringsgesprekken

  Het zit er weer aan te komen …. de jaarlijkse stress aan het eind van het jaar, waar menig medewerker slecht van slaapt ; het functioneringsgesprek, het voortgangsgesprek, het startgesprek of welke andere naam er ook aan gegeven wordt. Waarom werkt dit...

Lees meer
Leiderschap en Maslow

Leiderschap en Maslow

  Dit schooljaar ben ik gestart met een aantal uitdagende, nieuwe klussen. Het toeval wil dat ik dit jaar mag starten met veel vraagstukken op het gebied van leiderschap. Van grote(re) organisatie-eenheden tot individuele gesprekken met beginnende leiders of...

Lees meer

Vul je emailadres en je naam in

om de  casestudy te bekijken

You have Successfully Subscribed!

Vul je emailadres en je naam in

om de casestudy te bekijken

You have Successfully Subscribed!