Op dinsdag 9:00 is het zover, de take-home toets komt online. Mijn kamer is opgeruimd en de aantekeningen geordend. Met een grote pot thee naast mij, start ik met het doorlezen van de vragen. Ik bedenk mijn aanpak en ga na hoe ik ervoor zorg dat mijn verslag vrijdag goed ingeleverd wordt.

 

Bovenstaande beschrijving illustreert de werkwijze van een take-home toets. Een take-home toets is een formatieve of summatieve toets waarbij de student enkele dagen de tijd krijgt om een opdracht uit te werken. Voor het oplossen of uitwerken van de opdracht/vraag zoekt de student thuis de benodigde informatie op en kan hij te rade gaan bij collega-studenten. Een take-home toets is geschikt voor hogere orde vaardigheden. Het zijn vragen en opdrachten die zich richten op kritisch en probleemoplossend vermogen, die discussie uitlokken en die ervoor zorgen dat studenten zelfstandig op zoek gaan naar informatie. In onderstaande afbeelding is aan de hand van Bloom (Anderson et al. 2001) weergegeven wat we onder hogere orde denken verstaan.

 Bloom's Taxonomie

 

Een take home toets wordt niet gebruikt om na te gaan of de student de noodzakelijke feitenkennis kent (lagere orde vaardigheden). Als slechts één antwoord het juiste is, is door het verhoogde risico van plagiaat een take home toets niet geschikt. Open vragen waarbij persoonlijke verwerving van het materiaal centraal staan zijn meer geschikt als vraagvorm. Studenten moeten argumenteren welke keuzes zij maken op basis van de literatuur en samenbrengen tot een geheel.

 

Voor- en nadelen

Voordelen

Nadelen

  • Uit onderzoek van Rich (2011) blijkt dat een take-home toets zorgt voor het langer beklijven van de kennis/vaardigheden dan bij een regulier tentamen. Studenten die een take-home toets maken bekijken vaker hun aantekeningen, bereiden het in groepen voor en maken samenvattingen in hun eigen woorden.
  • De student heeft de tijd om de opdracht te maken, dit is positief voor studenten die last hebben van stress of faalangst (Rich, 2011).
  • Er is meer ruimte voor authentieke opdrachten/realistisch karakter.
  • De focus ligt door de persoonlijke verwerking keuzes te maken vanuit verschillende bronnen (hogere orde denkvaardigheden). Het voordeel hiervan is dat studenten de tijd hebben om goed met de theorie aan de slag te gaan. Ze leren van de toets.
  • Take home toets stimuleert collaboratief leren. Als in het onderwijs samenwerking centraal staat kan dit in de evaluatie tot uiting komen. Denk bijvoorbeeld aan de wijze waarop ze de feedback van studenten hebben verwerkt.
  • Uit onderzoek van Haynie (2003) blijkt dat studenten enkel de informatie tot zich nemen die bij de take-home vragen hoort en zich niet verdiepen in de andere stof die wordt behandeld. Door complexere vragen te stellen en studenten hier goed op voor te bereiden kan dit worden voorkomen.
  • De student kan hulp inschakelen om de informatie te verwerken. Vermeld dan ook expliciet dat samenwerking met medestudenten positief is maar dat het eindresultaat blijk moet geven van persoonlijke verwerking van het geheel. Een combinatietoets (met bijvoorbeeld een mondeling) is mogelijk om dit te ondervangen.
  • Het nakijken van een take home toets is lastiger, omdat meer variëteit mogelijk is. Het is mogelijk om dit te sturen door bij elke opdracht/vraag de elementen op een rij te zetten die in het antwoord moeten zitten. Door de hogere orde vaardigheden zal variëteit echter noodzakelijk zijn en is een meer holistische wijze van beoordeling gewenst.

Praktijkvoorbeeld

Fred Vanderbroeck heeft voor de tweede onderwijsperiode van de opleiding Verpleegkunde een take home toets ontwikkeld. “In eerste instantie werd gedacht aan een casustoets, ik wilde echter meer verbinding met de praktijk”. In de take home toets maakte Fred gebruik van een zelfgemaakte documentaire. De studenten moesten in de take home toets deze documentaire bekijken (ieder op zijn eigen tempo) en benoemen welke factoren en risico’s zij herkennen op het gebied van zelfredzaamheid en gezondheidsrisico’s. Op basis van deze analyse gaven zij een voorstel hoe zij de zelfredzaamheid wilden bevorderen. Hieronder zijn enkele reacties van studenten op deze toets te vinden:

 

De take home toets daagt mij uit om zelf een advies te geven en in de situatie te duiken

Je kennis kan je in deze toets kwijt en de koppeling met de theorie en praktijk is prettig

 Fijn dat er een toets was, waar je zelf kan laten zien wat je kan, in plaats van samenwerken

 Je kan de toets in jouw tempo maken



Nieuwsgierig naar andere blogs over toetsvormen?

Lees hier bijvoorbeeld mijn vorige blog over de ‘two-stage-toets’ of het werken met ‘cumulatieve toetsen’.

Bronnen

Anderson, L.W., Kratwohl, D.R., Airasian, P.W., Cruikshank, K.A, Mayer, R.E., Pintrich, P.R., Raths, J., & Wittrock, M.C. (2001). A taxonomy for learning, teaching and assessing: A revision of Bloom’s taxonomy of educational objectives. New York, NY: Longman
Haynie, W. (2003). Effects of take-home in technology education. Journal of technology Education, 14(2), 6-18 Rich J. (2011). An experimental study of differences in study habits and long-term retention rates between take-home and in-class examinations. Int. J. Univ. Teach. Faculty Dev. 2, 1-10.

 


 

Vul je emailadres en je naam in

om de  casestudy te bekijken

You have Successfully Subscribed!

Vul je emailadres en je naam in

om de casestudy te bekijken

You have Successfully Subscribed!